شبکیه و زجاجیه

آبیسیپار پگول (abicipar pegol) یک داروی ضد VEGF مبتنی بر DARPin است. آزمایش‌های بالینی برای دژنراسیون ماکولای وابسته به سن (نوع نئوواسکولار) انجام شد، اما به دلیل بروز بالای التهاب داخل چشمی، FDA آن را رد کرد.

یک دیستروفی شبکیه با وراثت اتوزومال مغلوب است که در اثر جهش در ژن OAT و کمبود آنزیم اورنیتین آمینوترانسفراز ایجاد می‌شود و منجر به افزایش شدید اورنیتین پلاسما و آتروفی پیشرونده کوروئید و شبکیه می‌گردد. وجود یا عدم پاسخ به ویتامین B6 در تعیین استراتژی درمانی مؤثر است.

بیماری که در آن شبکه‌ای از عروق غیرطبیعی کوروئید منجر به تشکیل ضایعات عروقی پولیپوئید می‌شود. در آسیایی‌ها و ژاپنی‌ها با دژنراسیون ماکولای وابسته به سن از نوع اگزوداتیو شایع است و تشخیص قطعی با ICGA و درمان با آنتی‌VEGF و PDT اهمیت دارد.

توضیح علل، علائم، تشخیص و درمان آنوریسم شریانی شبکیه اکتسابی (RAM). پوشش ارتباط با فشار خون بالا، یافته‌های FA، IA و OCT، فوتوکواگولاسیون لیزری و درمان ضد VEGF تا آخرین یافته‌ها.

یک مهارکننده C5 کمپلمان برای آتروفی جغرافیایی (GA) ثانویه به دژنراسیون ماکولای وابسته به سن. به عنوان یک آپتامر RNA پگیله شده به صورت داخل زجاجیه‌ای تجویز می‌شود و گسترش ضایعه GA را کند می‌کند.

ادم ماکولار سیستوئید (CME) پس از جراحی آب مروارید. مکانیسم اصلی آن تخریب سد خونی-شبکیه از طریق پروستاگلاندین‌ها و VEGF است و یکی از علل شایع کاهش بینایی پس از جراحی محسوب می‌شود.

وضعیتی که در آن به دلیل شکست سد خونی-شبکیه، مایع در لایه شبکه‌ای خارجی ماکولا جمع شده و تغییرات کیستیک ایجاد می‌کند. علل متنوعی از جمله رتینوپاتی دیابتی، انسداد ورید شبکیه، پس از جراحی آب مروارید و دارویی دارد.

بیماری که در آن شاخه‌ای از شریان مرکزی شبکیه مسدود شده و باعث آسیب ایسکمیک در ناحیه تحت تغذیه آن می‌شود. با نقص میدان بینایی حاد و بدون درد شروع می‌شود و یک وضعیت اورژانسی است که تغییرات غیرقابل برگشت حدود ۱۰۰ دقیقه پس از انسداد شریان آغاز می‌شود. ارزیابی سریع سیستمیک به دلیل ارتباط با بیماری‌های آمبولی سیستمیک و سکته مغزی ضروری است.

یک بیماری عروق شبکیه است که در اثر انسداد ورید در محل تقاطع شریانی-وریدی ایجاد می‌شود و منجر به خونریزی شبکیه و ادم ماکولا می‌گردد. شیوع آن در افراد بالای ۴۰ سال حدود ۲.۰٪ است و تزریق داخل زجاجیه‌ای ضد VEGF درمان خط اول محسوب می‌شود.

یک اورژانس چشمی که در آن شریان مرکزی شبکیه به طور ناگهانی مسدود شده و باعث کاهش شدید و ناگهانی بینایی می‌شود. تغییرات غیرقابل برگشت حدود ۱۰۰ دقیقه پس از انسداد شروع می‌شود و عوامل خطر مشابه با سکته مغزی را دارد.

تعریف و طبقه‌بندی (BRVO و CRVO)، علائم، تشخیص و درمان (درمان ضد VEGF و فوتوکوآگولاسیون لیزری) انسداد ورید شبکیه (RVO) توضیح داده شده است.

یک بیماری عروقی شبکیه که در آن ورید مرکزی شبکیه در داخل عصب بینایی مسدود می‌شود و باعث خونریزی و ادم در سراسر شبکیه می‌گردد. این بیماری پس از رتینوپاتی دیابتی شایع‌ترین بیماری عروقی شبکیه است و ادم ماکولا و گلوکوم نئوواسکولار پیش‌آگهی بینایی را تعیین می‌کنند.

ایسکمی ماکولای دیابتی (DMI) وضعیتی است که در آن انسداد و آتروفی مویرگ‌ها در ناحیه ماکولای بیماران دیابتی منجر به بزرگ شدن FAZ و کاهش بینایی می‌شود. با استفاده از روش‌های تصویربرداری پیشرفته مانند OCTA و AO-OCT، ارزیابی در سطح سلول‌های بینایی امکان‌پذیر شده است.

ایمپلنت داخل زجاجیه‌ای دگزامتازون (Ozurdex) یک فرمولاسیون رهش پایدار PLGA برای DME، RVO و یووئیت است. با رهاسازی دگزامتازون تا ۶ ماه، ادم ماکولا را مهار می‌کند.

علائم، علل (ژن ABCA4 و غیره)، روش‌های تشخیص (کوروئید تیره، FAF، OCT) و وضعیت درمان و آخرین تحقیقات بیماری اشتارگارت را توضیح می‌دهد. همچنین ارتباط ژنوتیپ-فنوتیپ، تشخیص افتراقی و مشاوره ژنتیک به تفصیل شرح داده شده است.

مراحل دیستروفی ماکولار زرده‌ای (بیماری بست) ناشی از جهش ژن BEST1، یافته‌های EOG/OCTA، درمان ضد VEGF و چشم‌انداز ژن درمانی توضیح داده شده است.

یک بیماری دژنراتیو وابسته به سن که در آن کمپلکس کلسیم-فسفولیپید در زجاجیه رسوب می‌کند. در افراد مسن شایع است و معمولاً بدون علامت است، اما ممکن است به دنبال جداشدگی خلفی زجاجیه باعث کاهش حاد بینایی شود.

یک بیماری ایدیوپاتیک عروق شبکیه که با گشاد شدن غیرطبیعی و تراوش مویرگ‌های شبکیه مشخص می‌شود. عمدتاً در پسران خردسال شایع است و به صورت یک‌طرفه پیشرفت می‌کند.

توضیح فرآیند تأیید، اثربخشی، ایمنی و هزینه داروهای بیوسیمیلار رانیبیزوماب و آفلیبرسپت.

توضیح پارگی شبکیه ناشی از کشش در محل چسبندگی زجاجیه-شبکیه، سوراخ شبکیه ناشی از آتروفی شبکیه، و دژنراسیون مشبک که یک دژنراسیون محیطی است. شرح جامع عوامل خطر، تشخیص، درمان لیزری و راهنمای فتوکوآگولاسیون پیشگیرانه شبکیه برای جداشدگی رگماتوژن شبکیه.

یک بیماری پرولیفراتیو غیرطبیعی که به عنوان عارضه جداشدگی شبکیه رخ می‌دهد. غشاهای فیبری روی شبکیه تشکیل شده و شبکیه را می‌کشند و جراحی را دشوار می‌کنند.

یک مهارکننده مکمل C3/C3b است که در سال 2023 توسط FDA برای آتروفی جغرافیایی (GA) تأیید شد. این دارو اولین درمان از نوع خود است که با تزریق داخل زجاجیه‌ای ماهانه یا دو ماه یکبار، گسترش ضایعات GA را کاهش می‌دهد.

تزریق داخل زجاجیه داروهای ضد VEGF یک درمان استاندارد برای بیماری‌های عروقی شبکیه مانند دژنراسیون ماکولا وابسته به سن، ادم ماکولا دیابتی، انسداد ورید شبکیه و رتینوپاتی نوزادان نارس است. این مقاله به طور جامع به بررسی داروها، روش، رژیم‌های درمانی بر اساس بیماری و عوارض می‌پردازد.

تزریق داخل زجاجیه داروهای ضد VEGF یک درمان استاندارد برای بیماری‌های عروقی شبکیه مانند دژنراسیون ماکولای وابسته به سن، ادم ماکولای دیابتی و انسداد ورید شبکیه است. این مقاله به طور جامع به بررسی داروها، روش انجام، رژیم‌های درمانی بر اساس بیماری و عوارض می‌پردازد.

نوع خاصی از دژنراسیون ماکولای وابسته به سن است که با عروق جدید (MNV نوع 3) ناشی از مویرگ‌های داخل شبکیه مشخص می‌شود. در زنان مسن شایع‌تر است، میزان درگیری دوطرفه بالا بوده و به درمان مقاوم است. تزریق داخل زجاجیه‌ای داروی ضد VEGF خط اول درمان است و PDT نیز گزینه ترکیبی می‌باشد.

تعریف، تاریخچه، بیماری‌های قابل درمان، تکنیک جراحی، روش بیهوشی، تامپوناد و مراقبت‌های پس از عمل ویترکتومی از طریق پارس پلانا (PPV) به طور جامع توضیح داده می‌شود. شامل MIVS 25-27G، راهنمای انتخاب بیهوشی زیر تانون و رتروبولبار، و موارد منع مصرف اکسید نیتروژن.

بررسی جامع اصول، انواع و موارد استفاده از لیزر درمانی برای بیماری‌های شبکیه. شامل روش‌های مختلف مانند فوتوکوآگولاسیون پان‌رتینال (PRP)، فوتوکوآگولاسیون موضعی و لیزر مایکروپالس زیرآستانه‌ای به همراه آخرین شواهد.

یک روش تصویربرداری تشخیصی غیرتهاجمی که تصاویر مقطعی از شبکیه را به دست می‌دهد. ابزاری ضروری برای تشخیص و پیگیری بسیاری از بیماری‌های چشمی مانند بیماری‌های لکه زرد، رتینوپاتی دیابتی و گلوکوم است.

پدیده‌ای که در آن شبکیه پس از جراحی جداشدگی رگماتوژن شبکیه (RRD) نسبت به اپیتلیوم رنگدانه‌ای شبکیه (RPE) جابجا می‌شود. این وضعیت باعث دگرسانی‌بینی و آنیزایکونیا می‌شود و با خطوط خودفلورسانس بالا در تصویربرداری خودفلورسانس تشخیص داده می‌شود.

وضعیتی که در آن اپیتلیوم رنگدانه‌ای شبکیه (RPE) از غشای بروخ جدا می‌شود. این یافته همراه مهمی در دژنراسیون ماکولای وابسته به سن و کوریورتینوپاتی سروز مرکزی است و تأثیر زیادی بر پیش‌آگهی بینایی دارد.

جدایی فیزیولوژیک و وابسته به سن کورتکس خلفی زجاجیه از غشای محدود کننده داخلی شبکیه. شایع‌ترین علت مگس‌پرانی و فتوپسی است و افتراق از پارگی شبکیه و جداشدگی شبکیه اهمیت دارد.

جداشدگی شبکیه غیرمرتبط با پارگی که در اثر کشش غشاهای پرولیفراتیو یا زجاجیه ایجاد می‌شود. علل اصلی شامل رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو، رتینوپاتی نارسی و ترومای نافذ چشمی است و اصل درمان، رفع کشش با ویترکتومی است.

در جراحی زجاجیه، تکنیکی برای تجسم بافت‌های نیمه‌شفاف مانند غشای محدود کننده داخلی، زجاجیه و غشای پیش‌شبکیه با استفاده از رنگ‌های زیستی. از Brilliant Blue G، تریامسینولون استونید و ایندوسیانین گرین استفاده می‌شود.

اصطلاحی کلی برای درمان‌های جراحی بیماری‌های زجاجیه-شبکیه که در دوران کودکی رخ می‌دهند، مانند رتینوپاتی نوزادان نارس (ROP)، ویترئورتینوپاتی اگزوداتیو خانوادگی (FEVR)، واسکولوپاتی جنینی پایدار (PFV) و بیماری کوتس. این جراحی‌ها نیازمند رویکرد تخصصی با در نظر گرفتن ویژگی‌های آناتومیکی و فیزیولوژیکی متفاوت از بزرگسالان هستند.

فناوری پیشرفته‌ای که با استفاده از رباتیک دقت جراحی ویتره‌رتین را افزایش می‌دهد. با فیلتر کردن لرزش و مقیاس‌بندی حرکت، از روش‌های ظریف مانند جداسازی ILM، تزریق زیرشبکیه و کانولاسیون ورید شبکیه پشتیبانی می‌کند.

جسم زجاجی مصنوعی کپسولی تاشو (FCVB) یک وسیله جایگزین زجاجیه جدید است که برای حفظ کره چشم در موارد جداشدگی شدید شبکیه یا ترومای چشمی ساخته شده است. این وسیله از یک کپسول، لوله و دریچه تشکیل شده و ویژگی‌های آن شامل حمایت ۳۶۰ درجه از شبکیه و جلوگیری از امولسیون شدن روغن سیلیکون است.

بیماری که با خونریزی در حفره زجاجیه باعث کاهش ناگهانی بینایی و مگس‌پرانی می‌شود. علل اصلی شامل رتینوپاتی دیابتی تکثیری، جداشدگی خلفی زجاجیه و ترومای چشمی است. شناسایی و درمان زودهنگام بیماری زمینه‌ای مهم است.

توضیح علل، علائم، تشخیص و درمان خونریزی فضای فوق‌مشیمیه‌ای (SCH). معرفی عوامل خطر و مدیریت آن به عنوان عارضه جراحی آب مروارید و گلوکوم.

تعریف، طبقه‌بندی، معیارهای تشخیصی و درمان استاندارد دژنراسیون ماکولای وابسته به سن (AMD) بر اساس راهنمای بالینی ژاپن توضیح داده شده است. شامل درمان ضد VEGF برای نوع نئوواسکولار (AMD کلاسیک، PCV، RAP)، پاتوفیزیولوژی و درمان‌های جدید برای نوع آتروفیک (آتروفی جغرافیایی)، و مفهوم پاکی‌کوروئید.

دستگاه کاشتنی که با تحریک الکتریکی یا شیمیایی، سلول‌های عصبی باقی‌مانده را در بیماران مبتلا به از دست دادن سلول‌های بینایی ناشی از رتینیت پیگمانتوزا یا دژنراسیون ماکولای وابسته به سن فعال می‌کند. هدف آن بازیابی نسبی بینایی است.

گروهی از بیماری‌های ارثی دژنراسیون ماکولا که در آن لیپوفوسین در اپیتلیوم رنگدانه‌ای شبکیه (RPE) تجمع می‌یابد. عمدتاً ناشی از جهش در ژن PRPH2 است و پس از میانسالی باعث اختلال خفیف بینایی می‌شود.

یک ناهنجاری مادرزادی ماکولا با وراثت اتوزومال غالب. معمولاً غیرپیشرونده است و بینایی در طول زندگی پایدار می‌ماند، اما ممکن است به دلیل عوارض نئوواسکولاریزاسیون مشیمیه، کاهش بینایی ایجاد شود.

یک دیستروفی ماکولای اتوزومال غالب ناشی از جهش در ژن TIMP3. شروع در دهه ۳۰ تا ۴۰ زندگی، مشخصه آن نئوواسکولاریزاسیون مشیمیه و آتروفی ماکولا است.

دیستروفی مخروطی یک بیماری ارثی است که در آن سلول‌های مخروطی شبکیه به تدریج تخریب می‌شوند. علائم شامل کاهش بینایی، حساسیت به نور و اختلال در تشخیص رنگ‌ها پس از سن ۲۰ تا ۳۰ سالگی است. در الکترورتینوگرافی (ERG) کاهش قابل توجه پاسخ مخروطی مشاهده می‌شود. درمان اصلی شامل استفاده از لنزهای محافظ نور و مراقبت‌های کم‌بینایی است.

یک بیماری ارثی وتره‌ای-شبکیه‌ای است که به دلیل ناهنجاری در تشکیل عروق شبکیه ناشی از نقص ژنتیکی ایجاد می‌شود. ویژگی‌های آن شامل ناحیه بدون عروق در محیط شبکیه، کشیدگی شبکیه و تغییرات اگزوداتیو است و در موارد شدید منجر به جداشدگی شبکیه می‌شود.

توضیح علائم، علل، تشخیص OCT و درمان رتینوپاتی خورشیدی. معرفی پاتوفیزیولوژی و اقدامات پیشگیرانه آسیب ماکولار ناشی از نور خورشید و سمیت نوری.

یک اختلال میکروواسکولار شبکیه ناشی از دیابت است و یکی از علل اصلی نابینایی اکتسابی محسوب می‌شود. این مقاله به توضیح مراحل بیماری بر اساس طبقه‌بندی اصلاح‌شده دیویس، درمان ادم ماکولا با تمرکز بر درمان ضد VEGF، و درمان رتینوپاتی پرولیفراتیو با پان فتوکوآگولاسیون شبکیه و ویترکتومی می‌پردازد.

اختلال عروق شبکیه ناشی از بیماری سلول داسی شکل. مراحل غیرتکثیری و تکثیری بر اساس طبقه‌بندی گلدبرگ، درمان با لیزر و ژن درمانی (Casgevy/Lyfgenia) توضیح داده شده است.

بیماری همراه با دژنراسیون فوندوس در نزدیک‌بینی شدید (≥6- دیوپتر یا ≥26.5 میلی‌متر طول محوری). شامل توضیح جامع ماکولوپاتی نزدیک‌بینی (آتروفی کوروئید، MNV، MTM). دومین علت نابینایی اکتسابی در بزرگسالان در ژاپن. درمان اصلی شامل داروهای ضد VEGF و ویترکتومی است.

بیماری که در اثر فشار خون سیستمیک، عروق شبکیه آسیب می‌بینند. از طریق اسپاسم عروقی، تصلب شرایین و شکست سد خونی-شبکیه، تغییرات فوندوس مانند خونریزی، لکه‌های سفید و ادم پاپی رخ می‌دهد. موارد شدید نشان‌دهنده خطر بیماری‌های قلبی عروقی و سکته مغزی است.

توضیح علائم، ژن‌های عامل، آزمایش‌ها، روش‌های درمان و تحقیقات جدید در مورد رتینیت پیگمانتوزا (RP). این بیماری یک دیستروفی ارثی شبکیه است که با شب‌کوری و تنگ شدن میدان بینایی شروع می‌شود و بیش از ۱۰۰ ژن در آن نقش دارند.

یک بیماری ژنتیکی نادر که با کاهش شنوایی حسی-عصبی و رتینیت پیگمانتوزا مشخص می‌شود. این بیماری به صورت اتوزومال مغلوب به ارث می‌رسد و در ژاپن به عنوان یک بیماری نادر تعیین شده است. به سه زیرگروه بالینی تقسیم می‌شود و با تنگ شدن میدان بینایی پیشرونده و کاهش شنوایی مشخص می‌گردد.

بیماری ارثی بافت همبند ناشی از جهش در ژن‌های کلاژن. با عوارض چشمی مانند نزدیک‌بینی شدید، جداشدگی شبکیه، آب مروارید و گلوکوم، و علائم سیستمیک شامل شکاف کام و کم‌شنوایی مشخص می‌شود.

یک بیماری نادر اتوزومال مغلوب ناشی از اختلال عملکرد مژک‌های اولیه. این یک بیماری مژکی (ciliopathy) چندارگانی است که با دیستروفی میله‌ای-مخروطی، چاقی، پلی‌داکتیلی، ناهنجاری کلیوی، ناتوانی شناختی و هیپوگنادیسم مشخص می‌شود.

یک بیماری دژنراتیو شبکیه با وراثت اتوزومال مغلوب ناشی از جهش در ژن‌های NR2E3/NRL. با شب‌کوری، جداشدگی ماکولا و یافته‌های مشخص ERG همراه است و در طیف مشابه سندرم گلدمن-فاور قرار دارد.

بیماری دژنراتیو چشمی که در آن کریستال‌های کلسترول در زجاجیه تجمع می‌یابند. به دنبال تروما یا خونریزی زجاجیه رخ می‌دهد و کریستال‌های طلایی تحت تأثیر جاذبه ته‌نشین می‌شوند.

بیماری سطح مشترک زجاجیه-شبکیه که در اثر جداشدگی ناقص زجاجیه خلفی، زجاجیه به ناحیه ماکولا چسبیده باقی می‌ماند و نیروی کششی قدامی-خلفی باعث تغییر شکل ماکولا و کاهش عملکرد بینایی می‌شود.

یک بیماری ارثی دژنراتیو زجاجیه-شبکیه با وراثت اتوزومال غالب ناشی از جهش در ژن VCAN. این بیماری نادر با زجاجیه خالی از نظر نوری مشخص می‌شود و با نزدیک‌بینی، آب مروارید زودرس، شب‌کوری و آتروفی پیشرونده شبکیه و مشیمیه همراه است.

سوراخ ماکولا (MH) یک نقص تمام‌لایه در شبکیه است که در ناحیه مرکزی (فووآ) ایجاد می‌شود و باعث کاهش دید مرکزی و دگرگون‌بینی می‌گردد. با جراحی ویترکتومی شامل برداشتن غشای محدودکننده داخلی و تامپوناد گازی، ۹۱ تا ۹۸٪ موارد بسته می‌شوند و بهبود بینایی تا ۳ سال پس از جراحی ادامه می‌یابد.

دستگاه رهاسازی پایدار رانیبیزوماب که به طور دائمی در داخل صلبیه کاشته می‌شود و قابل پر کردن مجدد است. این دستگاه بار تزریق درمان ضد VEGF را برای دژنراسیون ماکولای وابسته به سن (مرطوب) به طور قابل توجهی کاهش می‌دهد و با پر کردن مجدد هر ۲۴ هفته، غلظت دارویی پایدار را حفظ می‌کند.

توضیح انواع، مزایا، جراحی‌های مناسب، ویژگی‌های فنی و چشم‌انداز آینده سیستم‌های نمایش سه‌بعدی مورد استفاده در جراحی هدآپ.

گروهی از بیماری‌ها با زمینه مشترک عروق کوروئیدی غیرطبیعی متسع (pachyvessels). شامل مفاهیمی مانند کوریورتینوپاتی سروز مرکزی، آنژیوپاتی پولیپوئیدال کوروئیدال و جداشدگی اپیتلیوم رنگدانه‌ای شبکیه.

بافت پرولیفراتیو سلول‌های فیبروزی که روی غشای محدود کننده داخلی شبکیه تشکیل می‌شود. به دو نوع ایدیوپاتیک و ثانویه تقسیم می‌شود و باعث متامورفوپسیا و کاهش بینایی می‌گردد. طبقه‌بندی گاس، تشخیص OCT، ویترکتومی شامل جداسازی ILM، عوارض و پیش‌آگهی بلندمدت توضیح داده می‌شود.

روشی برای درمان بیماری‌های شبکیه و مشیمیه با ترکیب ماده حساس به نور ورتپورفین و لیزر ۶۸۹ نانومتر. برای دژنراسیون ماکولا وابسته به سن، کوریورتینوپاتی سروز مرکزی و آنژیوپاتی پولیپوئیدال مشیمیه استفاده می‌شود.

کوررنگی کامل (آکروماتوپسی) یک بیماری ارثی شبکیه با وراثت اتوزومال مغلوب است که در آن عملکرد هر سه نوع سلول مخروطی مختل می‌شود. علائم اصلی شامل کاهش بینایی، حساسیت به نور، نیستاگموس و فقدان دید رنگی است. جهش‌های ژن‌های CNGA3 و CNGB3 بیشترین موارد را تشکیل می‌دهند.

دیستروفی مشیمیه-شبکیه با وراثت مغلوب وابسته به X ناشی از جهش در ژن CHM. دژنراسیون پیشرونده اپیتلیوم رنگدانه شبکیه، سلولهای گیرنده نور و مویرگهای مشیمیه که از شبکوری به نقص میدان بینایی محیطی و سپس به اختلال شدید بینایی منجر میشود. کارآزماییهای بالینی ژندرمانی در حال انجام است.

بیماری که با جداشدگی سروز شبکیه در ناحیه ماکولا همراه است و باعث دگرنمایی، ریزبینی و اسکوتوم مرکزی می‌شود. در مردان ۳۰ تا ۴۰ ساله شایع‌تر است و استرس و استروئیدها عوامل خطر اصلی هستند.

یک روش سرپایی که با استفاده از لیزر Nd:YAG، کدورت‌های زجاجیه (مگس‌پران) را تبخیر و خرد می‌کند. در موارد انتخاب شده، می‌توان انتظار کاهش علائم مگس‌پران را داشت.

گروهی از ترکیبات مولکولی کوچک که گیرنده VEGF را از داخل سلول مهار می‌کنند. با هدف کاهش بار درمانی درمان‌های ضد VEGF برای nAMD و DME، چندین دارو از طریق تزریق داخل زجاجیه‌ای، فضای فوق‌مشیمیه‌ای و قطره چشمی در حال آزمایش بالینی هستند.

بیماری که در آن رگ‌های جدید در زیر اپیتلیوم رنگدانه‌ای شبکیه در زمینه ضخامت مشیمیه ایجاد می‌شود. حدود نیمی از موارد دژنراسیون ماکولای وابسته به سن از نوع اگزوداتیو در ژاپن را تشکیل می‌دهد و درمان اصلی شامل درمان ضد VEGF و PDT است.

نئوواسکولاریزاسیون مشیمیه‌ای (MNV) که در فوندوس چشم‌های مبتلا به نزدیک‌بینی پاتولوژیک رخ می‌دهد. در ۵ تا ۱۱ درصد از چشم‌های با نزدیک‌بینی شدید دیده می‌شود و شایع‌ترین علت MNV در افراد زیر ۵۰ سال است. تزریق داخل زجاجیه‌ای داروهای ضد VEGF درمان خط اول است.

توضیح یافته‌های آنژیوگرافی OCT (OCTA) در نئوواسکولاریزاسیون مشیمیه‌ای (CNV/MNV). شامل ویژگی‌های OCTA در CNV نوع 1، 2 و 3 و PCV، مقایسه با آنژیوگرافی فلورسئین معمولی و نکات مربوط به آرتیفکت‌ها.

وضعیتی که با التهاب عروق شبکیه مشخص می‌شود. بیماری‌های زمینه‌ای متنوعی مانند SLE، بیماری بهجت، سارکوئیدوز و GPA دارد و درمان پایه‌ای آن شامل استروئیدها، داروهای سرکوب‌کننده ایمنی و داروهای بیولوژیک به صورت مرحله‌ای است.