ج

پدیده‌ای که در آن شبکیه پس از جراحی جداشدگی رگماتوژن شبکیه (RRD) نسبت به اپیتلیوم رنگدانه‌ای شبکیه (RPE) جابجا می‌شود. این وضعیت باعث دگرسانی‌بینی و آنیزایکونیا می‌شود و با خطوط خودفلورسانس بالا در تصویربرداری خودفلورسانس تشخیص داده می‌شود.

DWEK (Descemetorhexis Without Endothelial Keratoplasty) یک روش جراحی برای دیستروفی اندوتلیال قرنیه فوکس است که در آن تنها غشای دسمه جدا می‌شود و پیوند قرنیه اهدایی انجام نمی‌شود. شفافیت قرنیه با مهاجرت سلول‌های اندوتلیال از ناحیه محیطی انتظار می‌رود.

وضعیتی که در آن اپیتلیوم رنگدانه‌ای شبکیه (RPE) از غشای بروخ جدا می‌شود. این یافته همراه مهمی در دژنراسیون ماکولای وابسته به سن و کوریورتینوپاتی سروز مرکزی است و تأثیر زیادی بر پیش‌آگهی بینایی دارد.

جدایی فیزیولوژیک و وابسته به سن کورتکس خلفی زجاجیه از غشای محدود کننده داخلی شبکیه. شایع‌ترین علت مگس‌پرانی و فتوپسی است و افتراق از پارگی شبکیه و جداشدگی شبکیه اهمیت دارد.

خلاصه‌ای از جداشدگی شبکیه (رگماتوژن، کششی، اگزوداتیو، تروماتیک). مقاله مرکزی گروه بیماری که به طور سیستماتیک طبقه‌بندی، اپیدمیولوژی، علائم، تشخیص، استراتژی درمان و پیش‌آگهی را توضیح می‌دهد.

توضیح علائم، علل، تشخیص و درمان سه نوع جداشدگی شبکیه (مرتبط با سن، وابسته به X، و نزدیک‌بینی). شرح کامل تشخیص افتراقی با OCT، یافته‌های ERG و آخرین تحقیقات ژن درمانی.

جداشدگی غیر سوراخ‌دار شبکیه که در اثر تجمع مایع زیر شبکیه به دلیل اختلال عملکرد عروق شبکیه، RPE و مشیمیه ایجاد می‌شود. علل مختلفی از جمله التهاب، عفونت، تومور و داروها دارد.

جداشدگی رگماتوژن شبکیه ناشی از ترومای چشمی باز یا بسته. در موارد باز، ویترکتومی و در موارد بسته، عمل اسکلرال باکلینگ رویکرد اصلی است. در جوانان و کودکان شایع‌تر است و باید به پیشرفت به سمت ویترئورتینوپاتی پرولیفراتیو توجه کرد.

توضیح علائم، تشخیص، درمان و پاتوفیزیولوژی SNIFR (جداشدگی شبکیه ماکولای فووئال ایدیوپاتیک غیرارثی ستاره‌ای). همچنین تمایز آن از جداشدگی شبکیه مادرزادی وابسته به X به تفصیل شرح داده شده است.

پارگی تمام‌لایه شبکیه به وسعت ۹۰ درجه (۳ ساعت) یا بیشتر که حدود ۱.۵٪ از موارد جداشدگی شبکیه رگماتوژن را تشکیل می‌دهد. درمان استاندارد ویترکتومی با استفاده از مایع پرفلوئوروکربن است و درمان پیشگیرانه چشم مقابل نیز اهمیت دارد.

جداشدگی عنبیه یک بیماری دژنراتیو نادر است که در آن لایه‌های قدامی و خلفی استرومای عنبیه از هم جدا شده و الیاف لایه قدامی در زلالیه شناور می‌شوند. این بیماری با شیوع بالای گلوکوم زاویه بسته و آسیب اندوتلیوم قرنیه همراه است و در جراحی آب مروارید نیاز به ملاحظات ویژه دارد.

وضعیتی که در آن غشای دسمه از سطح خلفی استرومای قرنیه جدا می‌شود. شایع‌ترین علت آن به عنوان عارضه جراحی‌های داخل چشمی به ویژه جراحی آب مروارید است، اما ممکن است در اثر ضربه یا به صورت خودبه‌خود نیز رخ دهد. جداشدگی گسترده باعث ادم قرنیه و کاهش بینایی می‌شود و درمان استاندارد، مداخله زودهنگام با دسمتوپکسی (تثبیت غشای دسمه) است.

جداشدگی شبکیه غیرمرتبط با پارگی که در اثر کشش غشاهای پرولیفراتیو یا زجاجیه ایجاد می‌شود. علل اصلی شامل رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو، رتینوپاتی نارسی و ترومای نافذ چشمی است و اصل درمان، رفع کشش با ویترکتومی است.

یافته OCT که با جداشدگی در سطح میوئید بخش داخلی سلول‌های گیرنده نوری و تجمع مایع داخل شبکیه مشخص می‌شود. در بسیاری از بیماری‌های یووئیت و شبکیه دیده می‌شود و اولین بار در سال ۲۰۱۸ به عنوان یک مفهوم مستقل گزارش شد.

جداشدگی لایه میله‌ها و مخروط‌ها (BALAD) یک یافته OCT است که نشان‌دهنده جدایی درون شبکیه در سطح میان‌قطعه داخلی سلول‌های بینایی است. این یافته در بیماری‌های مختلف مانند یووئیت، دژنراسیون ماکولای وابسته به سن از نوع ترشحی و کوریورتینوپاتی سروز مرکزی دیده می‌شود و به عنوان یک نشانگر زیستی ترشح حاد مورد توجه است.

وضعیتی که در اثر ضربه بلانت، ریشه عنبیه از محل اتصال به جسم مژگانی پاره شده و از زائده صلبیه جدا می‌شود. می‌تواند باعث انحراف مردمک، دوبینی یک چشمی و نورگریزی شود. با بخیه عنبیه به روش Modified Siepser یا McCannel ترمیم می‌شود.

بیماری که در آن سوراخی در شبکیه ایجاد می‌شود و زجاجیه مایع شده به زیر شبکیه نفوذ کرده و شبکیه عصبی از اپیتلیوم رنگدانه‌ای جدا می‌شود. بروز سالانه ۱ تا ۱.۵ نفر در هر ۱۰۰۰۰ نفر جمعیت است و درمان جراحی اورژانسی اصل اساسی است. در جراحی اولیه بیش از ۹۰٪ موارد جوش می‌خورد، اما پیش‌آگهی بینایی به شدت به وجود یا عدم وجود جداشدگی ماکولا بستگی دارد.

توضیح جامع درباره پاتوفیزیولوژی، طبقه‌بندی (سروزی در مقابل هموراژیک)، عوامل خطر، تشخیص با سونوگرافی B-mode، درمان محافظه‌کارانه (آتروپین، استروئید)، درناژ جراحی (در موارد kissing choroidal و از بین رفتن اتاق قدامی)، ارتباط با ماکولوپاتی هیپوتونیک و سندرم افیوژن یووه‌آ.

نشانه‌ای مردمکی که در آن رفلکس نوری مختل می‌شود اما رفلکس نزدیک حفظ می‌شود. علل آن شامل آسیب مسیر آوران، ضایعه پشتی مغز میانی، آسیب مسیر وابران و بازسازی غیرطبیعی است و در مردمک تونیک آدی، مردمک آرگیل رابرتسون و سندرم پارینو دیده می‌شود.

نوعی جراحی خارج کپسولی عدسی که در آن هسته از طریق برش تونل قرنیه‌ای-صلبیه‌ای خودبسته خارج می‌شود. بدون نیاز به بخیه، کم‌هزینه و کوتاه‌مدت بوده و به‌ویژه در کشورهای در حال توسعه رواج دارد.

یک روش جراحی آب مروارید نوآورانه که با قرار دادن لبه‌های برش خورده کپسول قدامی و خلفی در شیار لنز داخل چشمی، از کدورت کپسول خلفی جلوگیری می‌کند. این روش هم در بزرگسالان و هم در کودکان قابل استفاده است.

فناوری خودکارسازی مراحل اصلی جراحی آب مروارید (برش قرنیه، کپسولوتومی قدامی، تقسیم هسته) با استفاده از لیزر فمتوثانیه. این روش از نظر ایمنی و نتایج بینایی معادل فیکوامولسیفیکاسیون سنتی است و در دقت و تکرارپذیری کپسولوتومی قدامی برتری دارد.

خلاصه‌ای از جراحی آب مروارید پیشرفته پس از ویترکتومی و جراحی همزمان آب مروارید و ویترکتومی (phacovitrectomy). نکات قبل، حین و بعد از عمل توضیح داده می‌شود.

توضیح طبقه‌بندی، تشخیص، برنامه‌ریزی قبل از عمل، تکنیک جراحی، مدیریت در کودکان و پیش‌آگهی آب مروارید تروماتیک ناشی از ضربه به چشم. تصویر بالینی در آسیب‌های نافذ و غیرنافذ، نمره OTS، و معیارهای انتخاب برداشت اولیه در مقابل ثانویه به تفصیل شرح داده شده است.

این مقاله به بررسی برنامه‌ریزی قبل از عمل، محاسبه قدرت لنز داخل چشمی (IOL)، تکنیک جراحی و مراقبت‌های پس از عمل در بیماران مبتلا به قوز قرنیه (بیماری پیشرونده اتساع قرنیه) که تحت جراحی آب مروارید قرار می‌گیرند، می‌پردازد. دشواری محاسبه قدرت IOL و خطای انکساری پس از عمل از چالش‌های اصلی هستند.

اندیکاسیون‌ها و تکنیک‌های جراحی استرابیسم (رزکسیون، ریسشن، جابجایی عضله، بخیه قابل تنظیم)، زمان جراحی، عوارض و مراقبت‌های پس از عمل به صورت کلی توضیح داده می‌شود. از جراحی زودهنگام استرابیسم همگرای شیرخوارگی تا برنامه‌ریزی جراحی استرابیسم بزرگسالان را پوشش می‌دهد.

توضیح اندیکاسیون‌ها، تکنیک‌ها و عوارض جراحی انتقال عضله برای اختلالات عملکرد عضلات خارج چشمی مانند استرابیسم فلجی و سندرم دوئن. شامل روش‌های اصلی مانند انتقال کامل تاندون عضله، روش هوملسهایم، روش جنسن و روش نیشیدا.

اینتروپیون حالتی است که در آن لبه پلک به سمت چشم می‌چرخد و مژه‌ها با قرنیه تماس پیدا می‌کنند. انواع اصلی آن مادرزادی (تریشیازیس) و وابسته به سن (اینولوشنال) هستند. در موارد مادرزادی از روش بخیه یا روش Hotz استفاده می‌شود؛ در موارد وابسته به سن، روش‌هایی برای کوتاه‌کردن بافت‌های نگهدارنده مانند اصلاح Jones یا روش lateral tarsal strip انتخاب می‌شوند. پایان دادن با کمی بیش‌اصلاح، کلید کاهش عود است.

اندیکاسیون‌های بازسازی پلک، ارزیابی نقص، انتخاب روش جراحی (از بستن مستقیم تا تکنیک‌های فلپ Cutler-Beard و Hughes)، گرافت‌های لایه خلفی، و جدیدترین روش‌های مهندسی بافت را توضیح می‌دهد.

توضیح اندیکاسیون‌ها، تکنیک جراحی، عوارض و نتایج بالینی جراحی بای‌پس ترابکولار با استفاده از میکرواستنت‌های iStent و Hydrus (MIGS). پوشش اثر کاهش فشار داخل چشم و پروفایل ایمنی در ترکیب با جراحی آب مروارید.

روش جراحی برای دررفتگی و افتادن لنز داخل چشمی. در روش بخیه، لنز با نخ به صلبیه ثابت می‌شود و در روش فیکساسیون داخل اسکلرا (روش یامانه)، هپتیک در تونل صلبیه قرار می‌گیرد. اندیکاسیون‌ها، انتخاب روش جراحی، تکنیک و عوارض توضیح داده می‌شود.

جراحی اصلاح عیوب انکساری که در آن لنز شفاف بدون آب مروارید برداشته شده و لنز داخل چشمی کاشته می‌شود. این عمل برای عیوب انکساری شدید و گلوکوم زاویه بسته انجام می‌شود.

اصول، روش، اثربخشی و ایمنی ترابکولوتومی با لیزر اگزایمر (ELT) و ترابکولوتومی با لیزر فمتوثانیه با هدایت تصویری دقیق (FLIGHT) توضیح داده شده است. شامل جایگاه آن در MIGS و چشم‌اندازهای آینده.

جراحی ترمیم شکستگی کاسه چشم، عملی برای ترمیم بافت‌های به دام افتاده و بازسازی دیواره استخوانی در شکستگی‌های کف و دیواره داخلی کاسه چشم ناشی از ضربه بلانت به ناحیه چشم است. شکستگی‌های بسته (نوع trapdoor) در کودکان شایع‌تر بوده و با گیر افتادن عضلات خارج چشمی همراه است که نیاز به جراحی فوری دارد. انتخاب مواد بازسازی مانند مش تیتانیومی، پلیت قابل جذب و استخوان خودی اهمیت دارد.

کاشت ثانویه لنز داخل چشمی (IOL) در چشم‌های بدون لنز (آفاک) که در جراحی اولیه آب مروارید IOL کاشته نشده است، یا در چشم‌هایی که دچار دررفتگی، کدورت یا خطای انکساری IOL شده‌اند. روش جراحی بر اساس وضعیت حمایت کپسول انتخاب می‌شود.

در جراحی زجاجیه، تکنیکی برای تجسم بافت‌های نیمه‌شفاف مانند غشای محدود کننده داخلی، زجاجیه و غشای پیش‌شبکیه با استفاده از رنگ‌های زیستی. از Brilliant Blue G، تریامسینولون استونید و ایندوسیانین گرین استفاده می‌شود.

اصطلاحی کلی برای درمان‌های جراحی بیماری‌های زجاجیه-شبکیه که در دوران کودکی رخ می‌دهند، مانند رتینوپاتی نوزادان نارس (ROP)، ویترئورتینوپاتی اگزوداتیو خانوادگی (FEVR)، واسکولوپاتی جنینی پایدار (PFV) و بیماری کوتس. این جراحی‌ها نیازمند رویکرد تخصصی با در نظر گرفتن ویژگی‌های آناتومیکی و فیزیولوژیکی متفاوت از بزرگسالان هستند.

جراحی قرار دادن لوله مجرای اشکی عملی است که در آن یک لوله سیلیکونی در مجرای اشکی برای باز کردن انسداد یا تنگی نقطه اشکی، کانالیکول اشکی و مجرای بینی-اشکی قرار داده می‌شود. قرار دادن لوله با استفاده از روش‌های DEP/SEP تحت اندوسکوپی مجرای اشکی و SGI رایج شده است و در انسداد کانالیکول درجه 1، نرخ بقای طولانی مدت 94٪ خوب است. عوارض شامل پدیده سیم پنیری، قرارگیری نادرست زیر مخاطی و تشکیل گرانولوم است.

یک روش جراحی برای ایجاد پنجره در غلاف عصب بینایی به منظور تخلیه مایع مغزی-نخاعی و جلوگیری از کاهش بینایی ناشی از افزایش فشار داخل جمجمه. شایع‌ترین اندیکاسیون آن فشار خون بالای داخل جمجمه ایدیوپاتیک (IIH) است.

جراحی کاهش فشار کاسه چشم، عملی است که در آن دیواره کاسه چشم برداشته شده و حجم کاسه چشم افزایش می‌یابد تا برجستگی چشم و نوروپاتی فشاری عصب بینایی ناشی از بیماری چشم تیروئیدی درمان شود. روش‌های جراحی از یک دیواره تا سه دیواره به همراه کاهش فشار چربی وجود دارد و با افزایش تعداد دیواره‌ها، میزان کاهش برجستگی چشم بیشتر می‌شود. در مرحله التهابی، ابتدا درمان با پالس استروئیدی انجام می‌شود و جراحی کاهش فشار در موارد مقاوم به دارو یا موارد اورژانسی انجام می‌گردد.

جراحی استرابیسم برای اصلاح وضعیت غیرطبیعی سر (چرخش صورت) در بیماران مبتلا به نیستاگموس. با انتقال نقطه تثبیت به موقعیت اولیه، عملکرد بینایی بهبود می‌یابد.

فناوری پیشرفته‌ای که با استفاده از رباتیک دقت جراحی ویتره‌رتین را افزایش می‌دهد. با فیلتر کردن لرزش و مقیاس‌بندی حرکت، از روش‌های ظریف مانند جداسازی ILM، تزریق زیرشبکیه و کانولاسیون ورید شبکیه پشتیبانی می‌کند.

توضیح اندیکاسیون‌ها، موارد منع، تکنیک جراحی، عوارض و پروتکل ایمنی جراحی همزمان آب مروارید دو چشم (جراحی فوری متوالی دوطرفه آب مروارید: ISBCS). مقایسه با جراحی متوالی که هر چشم جداگانه انجام می‌شود و اهمیت استریل کامل و جداگانه برای پیشگیری از اندوفتالمیت نیز به تفصیل شرح داده شده است.

مروری بر رویکرد درمان ترکیبی جراحی همزمان آب مروارید و گلوکوم. انتخاب بین جراحی تنها آب مروارید، ترکیب با MIGS، ترکیب با ترابکولکتومی و ترکیب با دستگاه زهکشی به طور واضح توضیح داده شده است.

جراحی LASIK پس از پیوند قرنیه یک عمل جراحی انکساری برای اصلاح عیوب انکساری باقی‌مانده و آستیگماتیسم پس از پیوند تمام‌لایه قرنیه (PKP) است. پس از PKP، به طور متوسط ۴ تا ۵ دیوپتر آستیگماتیسم ایجاد می‌شود و در مواردی که با عینک یا لنز تماسی قابل اصلاح نیست، LASIK در نظر گرفته می‌شود. باید به خطر باز شدن زخم و رد پیوند توجه داشت.

جراحی SMILE (استخراج لنتیکول قرنیه با برش کوچک) یک عمل جراحی انکساری است که با استفاده از تنها لیزر فمتوثانیه، لنتیکول استرومای قرنیه را ایجاد و خارج کرده و نزدیک‌بینی و آستیگماتیسم نزدیک‌بینی را اصلاح می‌کند. ویژگی‌های آن عدم نیاز به فلپ و حفظ اعصاب قرنیه است. اندیکاسیون‌ها، تکنیک جراحی و مدیریت عوارض توضیح داده شده است.

علل، طبقه‌بندی، علائم، تشخیص CT، جراحی خارج‌سازی جسم خارجی با ویترکتومی (PPV) و عوامل پیش‌آگهی جسم خارجی داخل چشم (IOFB) توضیح داده شده است. پاتوفیزیولوژی سیدروزیس و کالکوزیس، پیش‌آگهی OTS و اطلاعات جدیدترین دستگاه‌های خارج‌سازی ارائه شده است.

تعریف، طبقه‌بندی، تشخیص، درمان و پیش‌آگهی جسم خارجی کاسه چشم (orbital foreign body) با تأکید بر تصویربرداری تشخیصی به‌ویژه سی‌تی و مدیریت بر اساس جنس ماده توضیح داده می‌شود.

انواع جسم خارجی قرنیه، تشخیص، روش‌های خارج‌سازی (با سوزن، مته، پنس) و مراقبت‌های پس از عمل توضیح داده می‌شود. از تشکیل حلقه زنگ زدگی ناشی از براده آهن تا خطر عفونت اجسام خارجی گیاهی، دانش لازم در اورژانس چشم پزشکی پوشش داده می‌شود.

حالتی که در آن جسم خارجی به ملتحمه (ملتحمه پلکی، ملتحمه صلبیه‌ای یا ملتحمه فورنیکس) می‌چسبد یا در آن فرو می‌رود. این وضعیت ۴.۴٪ از بیماران جدید کلینیک چشم‌پزشکی را تشکیل می‌دهد. اجسام خارجی معمولی را می‌توان با پنبه مرطوب خارج کرد، اما موهای سمیِ کرم‌های سمی خطر ورود به زجاجیه را دارند و به خارج‌سازی کامل و معاینه شبکیه و زجاجیه نیاز دارند.

جسم زجاجی مصنوعی کپسولی تاشو (FCVB) یک وسیله جایگزین زجاجیه جدید است که برای حفظ کره چشم در موارد جداشدگی شدید شبکیه یا ترومای چشمی ساخته شده است. این وسیله از یک کپسول، لوله و دریچه تشکیل شده و ویژگی‌های آن شامل حمایت ۳۶۰ درجه از شبکیه و جلوگیری از امولسیون شدن روغن سیلیکون است.

جراحی پتوز بر اساس عملکرد لواتور انتخاب می‌شود. وقتی عملکرد لواتور 10 میلی‌متر یا بیشتر باشد، استاندارد، جلوکشیدن لواتور (جلوکشیدن آپونوروز) است؛ وقتی کمتر از 4 میلی‌متر باشد، استاندارد، تعلیق پیشانی است. اندازه‌گیری پیش از عملِ MRD-1، بررسی عملکرد لواتور و تأیید قانون هرینگ مهم است و باید به عوارضی مانند هماتوم، اصلاح بیش از حد و اصلاح ناکافی توجه کرد.

CADASIL (آرتریوپاتی مغزی اتوزومال غالب همراه با انفارکتوس زیرقشری و لکوانسفالوپاتی) یک بیماری عروق کوچک مغزی ارثی ناشی از جهش در ژن NOTCH3 است که تظاهرات چشمی متنوعی از جمله اورای بینایی، دوبینی و تغییرات عروق شبکیه را نشان می‌دهد.

شرح فرآیند تکامل کره چشم و زائده‌های چشمی. از گاسترولاسیون تا تشکیل فنجان بینایی، تمایز بافت‌ها، نقش سیگنال‌دهی رتینوئیک اسید و ژن‌های دخیل در ناهنجاری‌های تکاملی به طور جامع معرفی می‌شود.