تجویز عینک (spectacle prescription) به معنای انتخاب و تجویز قدرت، نوع و فریم مناسب لنز برای اصلاح عیوب انکساری (نزدیکبینی، دوربینی، آستیگماتیسم و پیرچشمی) است. این فرآیند صرفاً تعیین نمره نیست، بلکه یک اقدام جامع پزشکی شامل توجه به راحتی استفاده، دید دوچشمی و ناهمسانی تصویر است.
عیوب انکساری یک بیماری هستند و اصلاح آنها یک اقدام پزشکی محسوب میشود1). برخلاف تجویز در فروشگاههای عینک، تجویز در چشمپزشکی مستقیماً به کشف و رد بیماریهای چشمی مرتبط است.
دید 0.7 به عنوان معیار بررسی تجویز (مجدد) عینک در نظر گرفته میشود. بر اساس طبقهبندی دید وزارت آموزش و پرورش ژاپن، اگر دید 0.7 یا بالاتر باشد، فرد میتواند نوشتههای روی تخته سیاه را از صندلیهای انتهای کلاس بخواند. معیار قبولی گواهینامه رانندگی خودروهای معمولی نیز دید دوچشمی 0.7 است.
| طبقهبندی | دید | معنای طبقهبندی |
|---|---|---|
| A | 1.0 یا بالاتر | نوشتههای روی تخته سیاه از صندلی عقب به خوبی دیده میشود |
| B | 0.9 تا 0.7 | از صندلی عقب، بیشتر نوشتههای روی تخته سیاه قابل مشاهده است |
| C | 0.7 تا 0.3 | از صندلی عقب، نوشتههای روی تخته سیاه به سختی دیده میشود |
| D | کمتر از 0.3 | حتی از ردیف جلو هم حروف تخته سیاه به خوبی دیده نمیشود |
نرخ استفاده از عینک در بزرگسالان 74.2% (شامل استفاده دائمی، استفاده در مواقع ضروری و استفاده همزمان با لنز تماسی) گزارش شده است که 40.4% از مردان و 21.8% از زنان از عینک به طور دائمی استفاده میکنند1). شایعترین زمان شروع استفاده از عینک دوره راهنمایی تا دبیرستان است و پس از آن دهه 40 تا 50 سالگی (به دلیل نیاز به عینک نزدیکبینی ناشی از پیرچشمی) قرار دارد1). بیش از نیمی از ژاپنیها نزدیکبین هستند و عینک رایجترین وسیله اصلاح عیوب انکساری است.
Kempen و همکاران، شیوع تخمینی نزدیکبینی (معادل کروی -1 دیوپتر یا کمتر) را در افراد 40 سال و بالاتر، 25.4% در ایالات متحده، 26.6% در اروپای غربی و 16.4% در استرالیا، و دوربینی (+3 دیوپتر یا بیشتر) را 9.9% در ایالات متحده، 11.6% در اروپای غربی و 5.8% در استرالیا گزارش کردند و تخمین زدند که در ایالات متحده و اروپای غربی حدود یکسوم و در استرالیا حدود یکپنجم از افراد بالای 40 سال دارای عیوب انکساری هستند10). شیوع بسته به سن هدف، تعریف عیوب انکساری و منطقه متفاوت است. در ژاپن، پیشرفت نزدیکبینی به یک مسئله مهم بهداشت عمومی تبدیل شده است و در سال 2025، دستورالعمل عینکهای مدیریت نزدیکبینی تدوین شد2).
در نسخه عینک در چشمپزشکی، علاوه بر تعیین درجه مناسب اصلاح انکساری، تشخیص زودهنگام بیماریهای چشمی مانند آب مروارید، گلوکوم، آمبلیوپی و استرابیسم نیز به طور همزمان انجام میشود. عیوب انکساری یک بیماری است و اصلاح آن یک اقدام پزشکی محسوب میشود1). از آنجایی که اندازهگیری بینایی در فروشگاه عینک قادر به تشخیص یا رد بیماری نیست، مراجعه به چشمپزشک برای اولین نسخه یا تغییر درجه توصیه میشود.
در صورت عدم تجویز صحیح عینک، علائم ذهنی مختلفی ظاهر میشوند.
در تجویز عینک برای بزرگسالان، مهم است که درجهای تجویز شود که ضمن در نظر گرفتن بهترین حدت بینایی با تصحیح کامل، برای استفاده روزمره راحت باشد. تصحیح کامل نزدیکبینی شدید یا آستیگماتیسم مورب ممکن است باعث اعوجاج و دشواری در استفاده شود 1).
آنیزایکونیا (aniseikonia) وضعیتی است که در آن اندازه تصویر بین دو چشم متفاوت است. از آنجایی که عدسی محدب باعث بزرگنمایی و عدسی مقعر باعث کوچکنمایی میشود، این حالت اغلب هنگام تصحیح آنیزومتروپی با عینک رخ میدهد.
هایپروپی نهفته در دوران کودکی به دلیل حدت بینایی خوب بدون عینک اغلب نادیده گرفته میشود. با کاهش توانایی تطابق ناشی از افزایش سن، جبرانزدایی رخ میدهد که با اختلال بینایی در نزدیکی شروع شده و به فواصل میانی و دور گسترش مییابد. ویژگی آن تشدید علائم از عصر تا شب است.
آنایزیکونی وضعیتی است که در آن به دلیل تفاوت در قدرت عدسی عینک دو چشم، اندازه تصویر بین دو چشم متفاوت میشود. به طور کلی، تفاوت ۲٪ یا کمتر قابل تحمل در نظر گرفته میشود و در تفاوت قدرت عدسی عینک، حدود ۱.۵ تا ۲.۰ دیوپتر معیار است، اما محدوده تحمل در افراد مختلف متفاوت است، بنابراین باید در هر مورد با لنزهای آزمایشی نحوه دید بررسی شود 1). این وضعیت با علائم ذهنی مشخصی مانند احساس در چرخان (revolving door sensation) و احساس شیب (slant sensation) همراه است و ناپدید شدن این علائم با بستن یک چشم، کلید تشخیص افتراقی است.
روند معاینه بزرگسالان
پرسش در مورد کاربرد: رانندگی، کار با کامپیوتر، نواختن ساز، ورزش و غیره، موقعیتهای استفاده و فاصله دید را مشخص کنید.
بررسی عینک فعلی: با لنزمتر، نمره عینک فعلی را بررسی کنید.
معاینه انکساری: پس از اندازهگیری مقادیر عینی با رفرکتومتر خودکار، نمره نهایی را با معاینه ذهنی تعیین کنید.
معاینه تطابقی: میزان تطابق را ارزیابی کرده و برای محاسبه نمره نزدیکبینی استفاده کنید.
اندازهگیری PD: فاصله بین مردمکها را اندازهگیری کرده و در نسخه عینک ثبت کنید.
روند معاینه کودکان
معاینه انکساری تحت سیکلوپلژی: داروی سیکلوپلژیک بر اساس وضعیت چشم و سن انتخاب میشود3). در صورت وجود استرابیسم داخلی، از ابتدا قطره آتروپین سولفات استفاده میشود و در صورت وجود دوربینی، عینک با اصلاح کامل تجویز میگردد3). از آنجا که محور آستیگماتیسم به دقت تشخیص داده میشود، در موارد آستیگماتیسم شدید نیز بهتر است از قطره آتروپین سولفات استفاده شود3). در کودکانی که استرابیسم داخلی ندارند، معمولاً یک قطره سیکلوپنتولات هیدروکلراید در هر دو چشم چکانده میشود و پس از ۵ دقیقه یک قطره دیگر در هر چشم، و ۴۵ دقیقه بعد معاینه انکساری انجام میشود3). اگر در آن معاینه مشخص شود که به دلیل استرابیسم داخلی اکتسابی یا دوربینی نیاز به عینک برای درمان تنبلی چشم وجود دارد، مجدداً پس از چکاندن آتروپین سولفات (که اثر سیکلوپلژیک قویتری دارد) ۱ تا ۳ بار در روز به مدت ۵ روز در هر دو چشم، معاینه تکرار میشود3). آتروپین سولفات یک داروی قوی است و گشادی مردمک و فلج تطابق ۲ تا ۳ هفته طول میکشد، بنابراین نباید بیرویه استفاده شود3). دارو، غلظت و تعداد دفعات توسط چشمپزشک بر اساس سن و وضعیت چشم تعیین میشود.
اندازهگیری طول محوری چشم: اندازهگیری با تداخلسنج لیزری توصیه میشود2). برای پایش پیشرفت نزدیکبینی استفاده میشود.
ارزیابی دید دوچشمی: تست پوشش، استریوپسی نزدیک و تاخیر تطابقی ارزیابی میشود.
معاینه فوندوس: برای رد آمبلیوپی و بیماریهای ارگانیک ضروری است.
قبل از تجویز عینک مدیریت نزدیکبینی (عدسیهای چندبخشی)، ارزیابیهای زیر ضروری است2).
ترکیب عینک مدیریت نزدیکبینی با سایر روشهای مدیریت نزدیکبینی را نمیتوان بهطور یکسان به عنوان درمان استاندارد در نظر گرفت. در دستورالعمل عینک مدیریت نزدیکبینی، ترکیب با قطره آتروپین با غلظت پایین نیز در حال حاضر شواهد محدودی دارد و روش درمان باید به صورت فردی بررسی شود2).
از آنجایی که کودکان قدرت تطابق بالایی دارند، هنگام تجویز عینک، ارزیابی درجه انکسار واقعی تحت فلج تطابقی مهم است 3). بدون فلج تطابقی، تطابق وارد شده و ممکن است نزدیکبینی بیش از حد و دوربینی کمتر از حد واقعی ارزیابی شود. در صورت وجود استرابیسم همگرا از آتروپین سولفات و در صورت عدم وجود استرابیسم همگرا معمولاً از سیکلوپنتولات هیدروکلراید استفاده میشود 3). در آستیگماتیسم شدید نیز از آتروپین سولفات استفاده میشود زیرا میتوان محور آستیگماتیسم را به دقت تشخیص داد 3).
در دوران کودکی، قدرت تطابق بیش از 10 دیوپتر است و توانایی سازگاری حسی نیز قوی است. اصولاً اصلاح کامل عیوب انکساری امکانپذیر است. اما با افزایش سن، قدرت تطابق کاهش یافته و نیاز به ملاحظات اپتیکی ایجاد میشود.
موارد استثنایی که اصلاح نزدیکبینی با توان کمتر مناسب است (بزرگسالان)1):
راهنمای میزان افزودن (Add) بر اساس سن برای چشمهای اِمِتروپ (طبیعی) در زیر آورده شده است.
| سن | راهنمای میزان افزودن (Add) |
|---|---|
| ۵۲ سال | ۵۰/۰+ D |
| 56 سال | +1.00D |
| 60 سال | +1.50D |
| 64 سال | +2.00D |
| 68 سال | +2.50D |
اگر نزدیکبینی موجود باشد، درجه نزدیکبینی از قدرت افزوده کسر میشود (مثال: در 56 سال با نزدیکبینی 0.5D-، قدرت عینک نزدیک به جای 1.00D+، 0.50D+ است).
لنز تککانونی
موارد استفاده: پایه اصلاح نزدیکبینی، دوربینی و آستیگماتیسم. برای دور و نزدیک بهطور جداگانه تجویز میشود.
ویژگیها: تجویز ساده و عادتپذیری آسان. اغلب لنزهای دور و نزدیک بهطور جداگانه ساخته میشوند.
جنس: در لنزهای دوطرفه غیرکروی با ضریب شکست فوقبالا (1.74 تا 1.76) تا −20 دیوپتر قابل تجویز است.
لنزهای پیشرونده
موارد استفاده: لنزهای چندکانونه استاندارد برای اصلاح پیرچشمی.
ویژگیها: بدون خط مرزی و بدون پرش تصویر. با این حال، در دو طرف ناحیه پیشرونده، نواحی آستیگماتیسم ایجاد میشود.
نکات مهم: هرچه قدرت افزودن بیشتر و طول ناحیه پیشرونده کوتاهتر باشد، مشکل آستیگماتیسم بارزتر میشود.
دوکانونی میانی-نزدیک و نزدیک-نزدیک
موارد استفاده: استفادههای اختصاصی برای فاصله میانی تا نزدیک مانند کار با کامپیوتر، کارهای دستی، و نواختن ساز.
ویژگیها: ارائه ناحیه نزدیک وسیع با آستیگماتیسم کم.
عینکهای مدیریت نزدیکبینی (لنزهای چندبخشی)
سن: سن هدف در کارآزماییهای بالینی برای MiYOSMART® ۵ تا ۱۸ سال و برای Essilor® Stellest® ۷ تا ۱۸ سال است. برای کودکان زیر ۵ سال توصیه نمیشود و سن نهایی توسط چشمپزشک تعیین میشود2).
موارد مناسب: اساساً نزدیکبینی دوطرفه با معادل کروی −۰٫۵ دیوپتر یا بیشتر تحت سیکلوپلژی، همراه با در نظر گرفتن پیشرفت نزدیکبینی و سابقه خانوادگی برای تعیین اندیکاسیون ارزیابی میشود2).
اثربخشی: میانگین نرخ مهار پیشرفت نزدیکبینی در دو سال ۵۵ تا ۵۹ درصد2).
به طور کلی، ناهمسانبینی (aniseikonia) تا ۲٪ قابل تحمل در نظر گرفته میشود و در تفاوت نمره عینک، حدود ۱.۵ تا ۲.۰ دیوپتر (D) معیار است. با این حال، محدوده تحمل در افراد متفاوت است، بنابراین باید در هر مورد با لنزهای آزمایشی بررسی شود1).
سه روش اصلی برای مقابله با آن عبارتند از:
برای اصلاح استرابیسم (انحراف چشم) و دوبینی استفاده میشود. محدودهای که با منشورهای تعبیهشده قابل اصلاح است به قدرت عدسی نیز بستگی دارد، اما معمولاً حدود ۵ تا ۱۰ پریسم دیوپتر (Δ) است و در صورت فراتر رفتن از آن، منشور فیلم فرنل (Fresnel) در نظر گرفته میشود. در منشورهای فرنل بیش از ۱۰Δ، باید مراقب کاهش بینایی ناشی از انحراف (ابیراهی) بود1). در نسخه، نوع منشور، قدرت و جهت قاعده ذکر میشود.
در اصلاح نزدیکبینی شدید با عینک، کوچکنمایی تصویر رخ میدهد. در مقایسه با لنز تماسی (CL)، در لنزهای تماسی نرم (سافت) انحرافات مرتبه بالاتر افزایش مییابد و در لنزهای تماسی سخت (هارت) به دلیل حرکت لنز، بینایی ناپایدار میشود. عینک دارای قدرت تطابق ظاهری و اثر منشوری است و به ویژه در میانسالی به بعد مؤثر است.
نکات تجویز عینک برای نزدیکبینی شدید (۶- دیوپتر یا بیشتر)1):
راهنمای تجویز عینک برای بزرگسالان (۲۰۲۵) جزئیات تجویز برای چشمهای مبتلا به بیماری را شرح داده است1).
در کودکان زیر ۹ سال، اگر پزشک بیمه تشخیص دهد که برای درمان تنبلی چشم، انحراف چشم یا پس از جراحی آب مروارید مادرزادی به عینک یا لنز تماسی نیاز است، ممکن است مشمول پرداخت هزینههای درمانی شود11). ابتدا تمام مبلغ توسط شخص پرداخت شده و سپس با ارائه درخواست، به صورت استردادی پرداخت میشود. سقف پرداخت ۴۰,۴۹۲ ین است (از آوریل ۲۰۲۰ به بعد؛ ممکن است سقف تغییر کند) و در این محدوده بر اساس سهم بیمه مربوطه پرداخت میشود. برای لنزهای تماسی، سقف هر لنز جداگانه تعیین شده و کمتر از عینک است. وسایل پوشاننده مانند چشمبند و منشورهای غشایی فرینل مشمول بیمه نیستند. برای دریافت مجدد، باید حداقل ۱ سال برای زیر ۵ سال و ۲ سال یا بیشتر برای ۵ سال به بالا از پرداخت قبلی گذشته باشد. درخواست نیاز به فرم درخواست هزینه درمان، کپی دستور ساخت عینک درمانی توسط پزشک بیمه (نسخه عینک) و رسید عینک خریده شده دارد. بخشی از سهم بیمار ممکن است توسط کمکهزینه پزشکی کودکان شهرداری مسترد شود، اما جزئیات آن بسته به شهرداری متفاوت است. آخرین دستورالعملها را با بیمه مربوطه بررسی کنید.
در کودکان یا زمانی که عملکرد بینایی یک چشم به ویژه حیاتی است، با توجه به شرایط زندگی و خطر آسیب، در مورد جنس لنز و نیاز به عینک محافظ با چشمپزشک مشورت کنید. مقاومت در برابر ضربه و مناسب بودن هر جنس را با بررسی استانداردهای محصول و هدف استفاده انتخاب کنید.
جریان معاینه سرپایی بر اساس راهنمای معاینه بینایی و تجویز عینک برای بزرگسالان (۲۰۲۵) 1).
داروهای سیکلوپلژیک (فلج کننده تطابق) در کودکان، نوجوانان و بزرگسالانی که مشکوک به دوربینی نهفته هستند، اهمیت دارند3).
| دارو | غلظت | روش مصرف | ویژگیها |
|---|---|---|---|
| سیکلوپنتولات هیدروکلراید | تعیین توسط چشمپزشک | یک قطره در هر چشم → پس از ۵ دقیقه یک قطره دیگر → معاینه پس از ۴۵ دقیقه | معمولاً در کودکان بدون استرابیسم داخلی استفاده میشود |
| آتروپین سولفات | تعیین توسط چشمپزشک | یک تا سه بار در روز در هر چشم به مدت ۵ روز → معاینه در ویزیت بعدی | در صورت وجود استرابیسم داخلی استفاده میشود. در آستیگماتیسم شدید نیز به دلیل تشخیص دقیق محور آستیگماتیسم بهتر است استفاده شود. در مواردی که به دلیل آمبلیوپی ناشی از استرابیسم داخلی اکتسابی یا هایپروپی نیاز به عینک تشخیص داده میشود نیز استفاده میگردد |
| تروپیکامید | تعیین توسط چشمپزشک | یک قطره در هر دو چشم → معاینه پس از ۲۰-۳۰ دقیقه | اثر فلج تطابقی نسبتاً ضعیف است و گاهی در دانشآموزان راهنمایی به بالا استفاده میشود |
داروهای فلج تطابقی عوارض جانبی و مدت اثر متفاوتی دارند. برای آتروپین سولفات تب و برافروختگی صورت و برای سیکلوپنتولات هیدروکلراید خوابآلودگی گزارش شده است، بنابراین باید طبق توضیحات و دستورات چشمپزشک عمل کرد3).
عینکهای مدیریت نزدیکبینی نزدیکبینی را «درمان» نمیکنند، بلکه پیشرفت آن را «مهار» میکنند. در کارآزماییهای بالینی دو ساله، MiYOSMART® و Essilor® Stellest® به ترتیب 55 تا 59 درصد مهار پیشرفت نزدیکبینی را گزارش کردهاند2). هیچ اثر بازگشتی پس از قطع مصرف گزارش نشده است و میتوان در هر زمان و به هر دلیلی مصرف را قطع کرد. سن پایان مصرف معمولاً 18±2 سال در نظر گرفته میشود و تا سنی که پیشرفت نزدیکبینی پایدار شود ادامه مییابد. سپس در صورت عدم تغییر در دو نوبت متوالی در شماره انکساری یا طول محوری چشم در معاینات ششماهه، قطع مصرف در نظر گرفته میشود2).
لنزهای عینک در فاصلهای از راس قرنیه قرار میگیرند، بنابراین بسته به قدرت لنز، تصویر بزرگتر (لنز محدب) یا کوچکتر (لنز مقعر) دیده میشود. لنز محدب اشیاء نزدیک را به داخل فاصله کانونی میکشد و در چشم دوربین، نقطه کانونی که در پشت شبکیه تشکیل شده بود را به روی شبکیه منتقل میکند. لنز مقعر پرتوهای موازی را واگرا میکند و در چشم نزدیکبین، نقطه کانونی که در جلوی شبکیه تشکیل شده بود را به سمت عقب حرکت داده و روی شبکیه تشکیل میدهد.
در صورت وجود تفاوت در قدرت انکساری بین دو چشم، تجویز عینک با اصلاح کامل باعث ایجاد تفاوت در اندازه تصویر بین دو چشم میشود (آنیزایکونیا). لنز محدب اثر بزرگنمایی و لنز مقعر اثر کوچکنمایی دارد و هرچه فاصله راس (فاصله لنز تا چشم) بیشتر باشد، اثر بزرگنمایی افزایش مییابد. لنز استوانهای برای اصلاح آستیگماتیسم باعث ایجاد آنیزایکونیای مریدینال میشود که در آن بزرگنمایی در جهتهای مختلف مریدین متفاوت است.
در پیریچشمی، به دلیل کاهش خاصیت ارتجاعی عدسی، قدرت تطابق کاهش یافته و تمرکز بر روی نزدیک غیرممکن میشود. افزودن (add) با افزودن قدرت محدب به بخش نزدیک، کمبود تطابق را جبران میکند و بر اساس سن بهطور یکسان تعیین نمیشود، بلکه با در نظر گرفتن فاصله کاری و قدرت تطابق باقیمانده تنظیم میگردد1).
تطابق از طریق انقباض عضله مژگانی، شل شدن زونولهای زین و برآمدگی عدسی انجام میشود. قدرت تطابق با افزایش سن کاهش مییابد و برای جبران تطابق مورد نیاز برای دید نزدیک، از عینک پیریچشمی یا افزودن عدسیهای پیشرونده استفاده میشود1).
تأخیر تطابق (Lag of Accommodation) حالتی است که در آن فوکوس واقعی نسبت به فاصله دید، عقبتر قرار دارد (Near Lag) و بهویژه در افراد نزدیکبین جوان مشکلساز است. دفوکوس دوربینی در ناحیه محیطی شبکیه به عنوان سیگنالی برای افزایش طول محوری چشم عمل کرده و پیشرفت نزدیکبینی را تسریع میکند. عینکهای مدیریت نزدیکبینی (عدسیهای چندبخشی) با تبدیل این دفوکوس محیطی به نزدیکبینی، از افزایش طول محوری جلوگیری میکنند8).
مکانیسم اصلی پیشرفت نزدیکبینی افزایش طول محوری چشم (نزدیکبینی محوری) است. افزایش ۱ میلیمتری طول محوری چشم، خطای انکساری را حدود ۲.۵- تا ۳.۰- دیوپتر تغییر میدهد. افزایش طول محوری عمدتاً ناشی از کشیدگی صلبیه است و سیگنالهای عدم تطابق فوکوس شبکیه، رشد چشم را تنظیم میکنند9). مطالعه بولیمور و همکاران نشان داد که مهار ۱ دیوپتر پیشرفت نزدیکبینی، خطر اختلال بینایی و نزدیکبینی پاتولوژیک در آینده را به طور معنیداری کاهش میدهد7) و حتی مهار اندک پیشرفت نزدیکبینی نیز اهمیت بلندمدت زیادی دارد.
عینکهای مدیریت نزدیکبینی (عدسیهای چندبخشی) دارای طراحی نوری هستند که فوکوسزدایی محیطی را کنترل میکند. فناوری DIMS (MiYOSMART®) و فناوری HALT (Stellest®) با ایجاد فوکوسزدایی نزدیکبینانه در شبکیه محیطی، سیگنالهای مهارکننده افزایش طول محور چشم را ارسال میکنند. این طراحی به گونهای است که دید مرکزی با قدرت اصلاح کامل به خوبی حفظ میشود و همزمان کنترل فوکوسزدایی در دید محیطی انجام میگیرد2).
شواهد اثربخشی عینکهای مدیریت نزدیکبینی:
برخلاف لنزهای تماسی، در عینکها لنز اشکی تشکیل نمیشود. بنابراین آستیگماتیسم نامنظم با عینک قابل اصلاح نیست و نیاز به لنزهای RGP یا اسکلرال دارد.
در راهنمای معاینه بینایی و تجویز عینک برای بزرگسالان (۲۰۲۵)، فیتینگ عینک به عنوان بخشی از نسخه مورد تأکید قرار گرفته است1). نکات بررسی فیتینگ در کلینیک به شرح زیر است.
همکاری با تکنسین ساخت عینک (دارای مجوز ملی) توصیه میشود. برای عینکهای مدیریت نزدیکبینی، تکنسین ساخت عینک به عنوان سازنده ترجیح داده میشود2).
پیشبینی میشود جمعیت مبتلا به نزدیکبینی در جهان از ۱٫۳ میلیارد نفر در سال ۲۰۰۰ به ۴٫۹ میلیارد نفر (شامل ۰٫۹۴ میلیارد نفر نزدیکبینی شدید) در سال ۲۰۵۰ برسد4). در حال حاضر دو محصول MiYOSMART® و Essilor® Stellest® در دستورالعملها توصیه میشوند و MYOGEN®، MyoCare® و لنزهای DOT در بازبینی بعدی ارزیابی مجدد خواهند شد2). Bullimore و همکاران نشان دادند که مهار پیشرفت نزدیکبینی به میزان ۱ دیوپتر خطر اختلال بینایی در آینده را به طور معنیداری کاهش میدهد7).
به منظور استانداردسازی تنظیم فریم، نظام تکنسینهای ساخت عینک (مدرک ملی) توسعه یافته است. در دستورالعمل عینکهای مدیریت نزدیکبینی، تکنسین ساخت عینک به عنوان سازنده عینک مدیریت نزدیکبینی ترجیح داده میشود2).
شیوع 11.3 درصدی نزدیکبینی شدید در دانشآموزان راهنمایی از 8.2 درصد بزرگسالان فراتر رفته است2) و شدت یافتن نزدیکبینی در گروههای سنی جوان به یک چالش بهداشت عمومی تبدیل شده است. در مورد تاریخچه طبیعی نزدیکبینی، خلاصه IMI (مؤسسه بینالمللی نزدیکبینی) 2023 به طور جامع آن را گردآوری کرده است8). مدیریت فعال نزدیکبینی از سن مدرسه مورد نیاز است.
شیوع عیوب انکساری با توجه به سن، منطقه و تعریف بسیار متفاوت است. کمپن و همکاران شیوع نزدیکبینی (معادل کروی -۱ دیوپتر یا کمتر) را در افراد ۴۰ سال و بالاتر در ایالات متحده ۲۵.۴٪، اروپای غربی ۲۶.۶٪ و استرالیا ۱۶.۴٪، و دوربینی (+۳ دیوپتر یا بیشتر) را در ایالات متحده ۹.۹٪، اروپای غربی ۱۱.۶٪ و استرالیا ۵.۸٪ تخمین زدند و تخمین زده شد که کل عیوب انکساری در ایالات متحده و اروپای غربی حدود یکسوم و در استرالیا حدود یکپنجم است10).
شرکتهای تولیدکننده لنز، طرحهای پیشرونده تخصصی برای فواصل کوتاه و متوسط را برای هدستهای واقعیت مجازی (HMD) و گوشیهای هوشمند توسعه میدهند. در لنزهای «طراحی فردی» که انحراف جبهه موج را در نظر میگیرند، شکل فریم، فاصله رأس، زاویه شیب و ارتفاع مردمک اندازهگیری شده و لنز متناسب با شرایط استفاده طراحی میشود. ملاحظات مربوط به ناهمسانی تصویر در تجویز عینک برای آنیزومتروپی و اصول تعیین قدرت افزودن برای پیرچشمی در راهنمای تجویز عینک بزرگسالان خلاصه شده است1).
