ل

یک ناهنجاری مادرزادی که در آن فیبرهای عصبی داخل شبکیه میلین می‌شوند. در معاینه فوندوس به صورت کدورت سفید رنگ شبیه برس دیده می‌شود و اغلب بدون علامت است، اما به ندرت ممکن است با نزدیک‌بینی شدید یا تنبلی چشم همراه باشد.

سندرم اکتسابی که پس از ضایعه ساقه مغز یا مخچه با تأخیر ظاهر می‌شود. با حرکات ریتمیک کام نرم و نیستاگموس آونگی همراه است و دژنراسیون هیپرتروفیک زیتون تحتانی هسته پاتولوژیک آن را تشکیل می‌دهد.

لکوسوری (Leukocoria) وضعیتی است که در آن مردمک سفید به نظر می‌رسد و نشانه بسیاری از بیماری‌های چشمی از جمله رتینوبلاستوما است. این عارضه به عنوان ناهنجاری رفلکس قرمز در کودکان کشف می‌شود و نیاز به تشخیص افتراقی سریع دارد.

علل لکوم قرنیه (عفونت‌ها، ضربه، التهاب، بیماری‌های دژنراتیو)، طبقه‌بندی شدت (ابر، لکه، لکوم)، روش‌های تشخیص، درمان‌هایی مانند پیوند قرنیه و PTK، و آخرین تحقیقات در مورد قطره چشمی لوزارتان توسط متخصص به طور کامل توضیح داده شده است.

یافته‌ای در فوندوس چشم که در آن رنگ قرمز حفره مرکزی (فووئا) در میان سفیدی شبکیه نمایان می‌شود. این علامت در بسیاری از بیماری‌ها از جمله انسداد شریان مرکزی شبکیه و بیماری‌های ذخیره‌ای لیزوزومی دیده می‌شود و یک نشانه بالینی مهم است که نیاز به بررسی فوری سیستمیک دارد.

ضایعات سفید ناشی از تورم لایه فیبرهای عصبی به دلیل انفارکتوس کوچک شریان‌های شبکیه. این ضایعات نشانه‌ای از بیماری‌های زمینه‌ای مختلف مانند فشار خون بالا، دیابت، بیماری‌های کلاژن عروقی و عفونت‌ها هستند و معمولاً طی ۶ تا ۱۲ هفته محو می‌شوند.

علل، علائم، تشخیص و درمان لکه‌های راث. پاتوفیزیولوژی خونریزی شبکیه با مرکز سفید، ارتباط با اندوکاردیت عفونی، کم‌خونی و لوسمی به تفصیل شرح داده شده است.

ناحیه‌ای بیضی‌شکل به رنگ خاکستری تخته‌سنگی که در پشت لیمبوس قرنیه و جلوی محل اتصال عضلات راست افقی ظاهر می‌شود. این یک تغییر مرتبط با افزایش سن است که با دژنراسیون هیالین و کلسیفیکاسیون صلبیه مشخص می‌شود. معمولاً بدون علامت است و نیازی به درمان ندارد، اما به ندرت می‌تواند باعث نرم‌شدگی سالخوردگی صلبیه شود.

رسوبات زرد-سفید قطعه‌ای در امتداد شریان شبکیه که یافته‌ای برگشت‌پذیر همراه با التهاب شدید داخل چشمی مانند توکسوپلاسموز و ARN است. این رسوبات محدود به اندوتلیوم دیواره شریان بوده و در آنژیوگرافی فلورسین نشتی ندارند.

خلاصه‌ای جامع از انواع لنزهای داخل چشمی (IOL)، اندیکاسیون‌ها، محاسبه قدرت لنز و عملکرد بینایی پس از جراحی. شامل جدول مقایسه لنزهای تک‌کانونی، سه‌کانونی، EDOF، توریک و IOL فاکیک و جدول انتخاب فرمول محاسبه قدرت لنز.

لنز داخل چشمی اتاق خلفی (ICL) یک جراحی انکساری است که در آن یک لنز از جنس کلاکولن (Collamer) در داخل چشم قرار داده می‌شود تا نزدیک‌بینی و آستیگماتیسم را اصلاح کند. این روش بدون برداشتن قرنیه و برگشت‌پذیر است و برای طیف وسیعی از نزدیک‌بینی متوسط تا شدید مناسب می‌باشد.

لنز داخل چشمی ثابت در اتاق قدامی (ACIOL) که در مواردی که کپسول عدسی یا زونول‌های زین حمایت خود را از دست داده‌اند استفاده می‌شود. طراحی حلقه باز انعطاف‌پذیر امروزی نتایج بهتری نسبت به طرح‌های قدیمی دارد.

توضیح انواع، اندیکاسیون‌ها، روش جراحی و عوارض لنز داخل چشمی افزودنی (Add-on IOL) که پس از جراحی آب مروارید در جلوی لنز داخل چشمی موجود قرار داده می‌شود.

جراحی برای اصلاح عیوب انکساری با قرار دادن لنز داخل چشم در حالی که عدسی طبیعی خود بیمار حفظ می‌شود. این روش جایگزینی برای LASIK در نزدیک‌بینی متوسط تا شدید است و به دلیل عدم برداشتن قرنیه، برگشت‌پذیری خوبی دارد. به دو نوع اتاق قدامی و اتاق خلفی تقسیم می‌شود.

روش تثبیت IOL در چشم‌هایی که پشتیبانی کپسول عدسی ندارند. شرح تکنیک‌های بخیه و بدون بخیه، انتخاب IOL، عوارض و یافته‌های جدید.

ساختار، ویژگی‌ها، موارد مصرف و عوارض لنز داخل چشمی یک‌تکه (IOL یک‌تکه) که در آن بخش نوری و بخش نگهدارنده (هاپتیک) از یک ماده و به صورت یکپارچه ساخته شده‌اند، توضیح داده می‌شود. مقایسه با IOL سه‌تکه و دلایل منع قرارگیری در شیار مژگانی نیز به تفصیل بیان شده است.

توضیح انواع، مواد، طراحی نوری، محاسبه قدرت، نتایج جراحی و عوارض پس از عمل لنز داخل چشمی تک‌کانونی (IOL) که بیشترین استفاده را در جراحی آب مروارید دارد. آکریلیک آب‌گریز ماده استاندارد است و گزینه‌های متنوعی مانند طراحی غیرکروی و توریک وجود دارد.

لنز داخل چشمی که با استفاده از اصل روزنه کوچک (سوراخ سوزنی) عمق فوکوس را افزایش می‌دهد. همزمان با جراحی آب مروارید برای اصلاح پیرچشمی یا کاهش آستیگماتیسم نامنظم استفاده می‌شود.

لنز داخل چشمی فاکیک (ICL) یک جراحی اصلاح عیوب انکساری است که در آن یک لنز از جنس کلاژن در اتاق خلفی چشم قرار داده می‌شود تا نزدیک‌بینی و آستیگماتیسم را اصلاح کند، در حالی که لنز طبیعی چشم حفظ می‌شود. این روش عمدتاً برای نزدیک‌بینی ۶ دیوپتر یا بیشتر مناسب است، قرنیه را تراش نمی‌دهد و برگشت‌پذیری عالی دارد. طراحی سوراخ مرکزی EVO ICL نیاز به ایریدوتومی را از بین برده و ایمنی را بیشتر افزایش داده است.

توضیح طبقه‌بندی، معیارهای اندیکاسیون، ارزیابی قبل از عمل، تکنیک جراحی و مدیریت عوارض لنز داخل چشمی فاکیک (Phakic IOL). با تمرکز بر ICL (EVO ICL)، معیارهای سن اندیکاسیون ۲۱-۴۵ سال و میزان اصلاح ۶ دیوپتر یا بیشتر بر اساس دستورالعمل انجمن چشم‌پزشکی ژاپن به تفصیل شرح داده شده است.

لنز داخل چشمی (IOL) که پس از جراحی آب مروارید با تابش اشعه فرابنفش می‌توان قدرت آن را تنظیم کرد. در سال 2017 توسط FDA تأیید شد. فناوری پیشرفته IOL که دقت انکساری و رضایت بیمار را بهبود می‌بخشد.

لنزهای تماسی چندکانونی (دور و نزدیک) عمدتاً برای اصلاح پیرچشمی طراحی شده‌اند و چندین نقطه کانونی دور و نزدیک را در یک لنز ترکیب می‌کنند. این مقاله تفاوت‌های طراحی در انواع حلقوی، EDOF و HCL، نحوه تجویز، انتخاب مناسب و مدیریت عوارض را توضیح می‌دهد.

توضیح اندیکاسیون، تجویز، فیتینگ و مدیریت عوارض لنزهای تماسی سخت نفوذپذیر به گاز (RGP/سخت) در قوز قرنیه. انتخاب بیس کروم با استفاده از مقدار BFS در OCT بخش قدامی (روش Itoi)، ارزیابی الگوی فلورسئین و معیارهای انتقال به لنز اسکلرال به صورت عملی شرح داده شده است.

تجویز لنز تماسی برای کودکان شامل درمان آمبلیوپی، اصلاح عیوب انکساری و کنترل پیشرفت نزدیک‌بینی است. نکات کلیدی در ارزیابی اندیکاسیون، انتخاب لنز و مدیریت ایمنی توضیح داده می‌شود.

توضیح معیارهای مناسب بودن، محاسبه IOL، در نظر گرفتن آستیگماتیسم قرنیه خلفی، تکنیک جراحی، تراز محوری، عوارض و شواهد جدید برای لنزهای داخل چشمی تصحیح آستیگماتیسم (توریک IOL) در جراحی آب مروارید.

توضیح جامع درباره لنزهای داخل چشمی چندکانونی (سه‌کانونی، EDOF، IOL تطابقی) در جراحی آب مروارید، شامل طبقه‌بندی، اصول نوری، انتخاب اندیکاسیون، نتایج بینایی، مدیریت عوارض و استراتژی ترکیبی.

توضیح طبقه‌بندی لنفانژکتازی ملتحمه (نوع منتشر، موضعی، خونریزی‌دهنده)، علت‌شناسی (ناهنجاری مادرزادی، تروما، التهاب)، تشخیص (OCT بخش قدامی، آسیب‌شناسی)، و روش‌های درمان (برداشتن، انجماد، ضد VEGF، سوزاندن با فرکانس بالا).

یک ناهنجاری عروقی در اربیت (ناهنجاری لنفاوی) که در کودکی شایع است. ممکن است به‌صورت برجستگی ناگهانی چشم و درد چشم به‌علت خونریزی داخل توده (کیست شکلاتی) بروز کند. در MRI، توده چندحفره‌ای و سطوح مایع-مایع از یافته‌های تشخیصی هستند. اصل درمان، پیگیری محافظه‌کارانه است، اما در موارد شدید می‌توان جراحی کاهش حجم و اسکلروتراپی را در نظر گرفت. نرخ خونریزی مجدد حدود ۷۰٪ است، بنابراین پیگیری طولانی‌مدت لازم است.

توضیح پاتوفیزیولوژی، تشخیص و درمان لنفوم اربیت. از شایع‌ترین نوع MALT لنفوم تا DLBCL با درجه بدخیمی بالا، ویژگی‌های هر نوع بافتی و رویکرد درمانی پوشش داده شده است.

یک لنفوم بدخیم نادر داخل چشمی. زیرگروهی از لنفوم اولیه سیستم عصبی مرکزی است که یافته‌های مشابه یووئیت دارد و تشخیص آن اغلب به تأخیر می‌افتد. تزریق داخل زجاجیه‌ای متوترکسات درمان خط اول است.

تشخیص و درمان لنفوم اولیه داخل چشمی (PIOL) / لنفوم زجاجیه-شبکیه (VRL)، شامل تشخیص با نسبت IL-10/IL-6، نتایج درمان با تزریق داخل زجاجیه‌ای متوترکسات (MTX) و خطر گسترش به سیستم عصبی مرکزی (CNS).

لنفوم بدخیم داخل چشمی اولیه (PIOL) یک لنفوم اولیه داخل چشمی است که ضایعاتی در زجاجیه و شبکیه ایجاد می‌کند و تقریباً همه موارد از نوع لنفوم منتشر سلول بزرگ B هستند. در موارد یووئیت مقاوم به درمان با استروئید مشکوک شده و با اندازه‌گیری نسبت IL-10/IL-6 و بیوپسی زجاجیه تشخیص داده می‌شود. تزریق داخل زجاجیه‌ای متوترکسات و رادیوتراپی موضعی چشم درمان استاندارد هستند.

لنفوم بدخیم ملتحمه یک تومور بدخیم ناشی از تکثیر مونوکلونال سلول‌های B است که شایع‌ترین نوع آن لنفوم ناحیه حاشیه‌ای خارج گرهی (EMZL / لنفوم MALT) می‌باشد. با توده ملتحمه‌ای به رنگ صورتی سالمون مشخص می‌شود و پرتودرمانی درمان خط اول برای موارد محدود است.

عفونت انگلی بافت زیرجلدی و زیرملتحمه توسط کرم لوا لوا (Loa loa). این بیماری توسط مگس‌های جنس Chrysops منتقل می‌شود و در آفریقای مرکزی و غربی بومی است. با مهاجرت کرم زیر ملتحمه و تورم کالابار مشخص می‌شود و دی‌اتیل‌کاربامازین (DEC) داروی خط اول است.

یافته نادر فوندوس که در آن عروق شبکیه به دلیل هیپرتری‌گلیسیریدمی به رنگ سفید شیری تا کرمی تغییر می‌کنند. با نرمال شدن سطح تری‌گلیسیرید به سرعت ناپدید می‌شود، اما تشخیص زودهنگام اختلال متابولیک زمینه‌ای مهم است.

لیپودرموئید اربیتال (درمولیپوما) نوعی تومور مادرزادی جدا شده حاوی بافت چربی است که عمدتاً در زیر ملتحمه در ناحیه فوقانی تمپورال ایجاد می‌شود. این یک توده خوش‌خیم است. تشخیص، درمان و سندرم‌های مرتبط توضیح داده می‌شوند.

یک روش سرپایی که با استفاده از لیزر Nd:YAG، کدورت‌های زجاجیه (مگس‌پران) را تبخیر و خرد می‌کند. در موارد انتخاب شده، می‌توان انتظار کاهش علائم مگس‌پران را داشت.