واریپه قرنیه (corneal warpage) تغییری در شکل قرنیه است که در اثر فشار مکانیکی مداوم و هیپوکسی ناشی از استفاده از لنزهای تماسی، به ویژه لنزهای سخت (HCL) ایجاد میشود. این تغییر شکل به صورت تغییرات نامنظم در توپوگرافی قرنیه تشخیص داده میشود و در ارزیابی مناسب بودن جراحی انکساری قبل از عمل یک مشکل مهم است.
اختلالات قرنیه ناشی از لنز تماسی یا با علت لنز تماسی، از موارد خفیف بدون علامت تا موارد شدید متغیر است. واریپه به خودی خود یک مفهوم عملکردی از تغییر شکل قرنیه است و ویژگی آن این است که لزوماً با ضایعه پارانشیم قرنیه همراه نیست.
دستورالعمل جراحی انکساری انجمن چشمپزشکی ژاپن (ویرایش هشتم) جراحی انکساری را در موارد مشکوک به اکتازی قرنیه مانند قوز قرنیه منع میکند1) و تشخیص قطعی واریپه ناشی از لنز تماسی از قوز قرنیه یک موضوع اصلی در ارزیابی قبل از عمل است. PPP اکتازی قرنیه آکادمی چشمپزشکی آمریکا نیز غربالگری توپوگرافی قبل از جراحی انکساری را به شدت توصیه میکند2).
واریپه پاتولوژیک
علت: تغییر شکل غیرعمدی قرنیه به دلیل استفاده طولانی مدت از لنزهای تماسی سخت (HCL) یا نرم (SCL)
مکانیسم: تغییر شکل استرومای قرنیه و اختلال متابولیسم اپیتلیوم به دلیل فشار مکانیکی و هیپوکسی
ویژگیها: نوسان در مقادیر انکساری و الگوی نامنظم در توپوگرافی
مدیریت: قطع لنز تماسی و تأیید پایداری شکل قرنیه
تغییر شکل عمدی (اورتوکراتولوژی)
علت: صاف شدن عمدی مرکز قرنیه با استفاده از لنزهای مخصوص شبانه
مکانیسم: نازک شدن اپیتلیوم مرکزی و افزایش ضخامت قرنیه در محیط میانی
ویژگیها: الگوی چشم گاو نر، کاهش نزدیکبینی، برگشتپذیری
مدیریت: معاینات دورهای دقیق و پیگیری منظم
تغییر شکل قرنیه (وارپج) وضعیتی است که در آن به دلیل استفاده طولانی مدت از لنزهای تماسی (به ویژه لنزهای سخت)، فشار مکانیکی و هیپوکسی باعث تغییر شکل غیرعمدی قرنیه میشود. این وضعیت در توپوگرافی قرنیه به صورت الگوی نامنظم تشخیص داده میشود. ممکن است اصلاح با عینک یا لنز تماسی ناپایدار شود، اما با قطع لنز تماسی، اغلب طی چند هفته تا چند ماه بهبود مییابد. هنگام بررسی جراحی انکساری، باید پس از قطع لنز تماسی، پایداری شکل قرنیه تأیید شود.
در وارپج پاتولوژیک، اغلب بدون علامت است و اغلب به طور تصادفی در معاینات قبل از جراحی انکساری کشف میشود. علائم زیر ممکن است ظاهر شوند.
| علائم ذهنی | ویژگیها و فراوانی |
|---|---|
| ناپایداری اصلاح عیوب انکساری | عدم توانایی در اصلاح بینایی با عینک یا لنز تماسی به خوبی قبل |
| تاری دید و سوسو زدن | پراکندگی نور ناشی از افزایش انحرافات مرتبه بالا |
| خیرگی و هاله | کاهش عملکرد بینایی ناشی از آستیگماتیسم نامنظم |
| خستگی چشم | خستگی تطابقی ناشی از عیوب انکساری ناپایدار |
از آنجایی که حس قرنیه معمولاً حفظ میشود، علائم التهابی مانند درد یا قرمزی وجود ندارد. اغلب بدون علامت بودن، اهمیت غربالگری قبل از جراحی انکساری را افزایش میدهد.
یافتههای توپوگرافی قرنیه: اعوجاج نامتقارن، مسطح شدن یا تیز شدن مرکز مشاهده میشود. در موارد ناشی از لنز تماسی سخت، الگوهای نامتقارن در بینی، گیجگاهی، بالا و پایین شایع است. در سیستمهای دیسک پلاسیدو به صورت بینظمی در الگوهای خطوط تراز و در سیستمهای شایمفلگ به صورت ناهنجاری در نقشههای توپوگرافی، پاکیمتری و ارتفاع تشخیص داده میشود.
استفاده از نقشه ضخامت اپیتلیوم: تحقیقات راینشتاین و همکاران نشان داده است که در چروکیدگی قرنیه، اپیتلیوم در مرکز تجمع مییابد (یکنواخت و ضخیم میشود)، در حالی که در قوز قرنیه، نازک شدن اپیتلیوم پیشدرآمد دارد که این تفاوت برای تشخیص افتراقی مفید است3).
یافتههای طبیعی پس از ارتوکراتولوژی: با رنگآمیزی فلورسئین، الگوی دایرهای متحدالمرکز به نام بولز آی (bull’s eye) مشاهده میشود. از مرکز به سمت پیرامون، چهار دایره متحدالمرکز تشکیل میشود: تیره (ناحیه انحنای پایه) → روشن (حلقه فلورسئین) → تیره (ناحیه انحنای تطابق) → روشن (ناحیه فاصله لبه).
بهبود پس از قطع لنز تماسی: پس از قطع لنز تماسی، شکل قرنیه طی چند هفته تا چند ماه بهبود مییابد. در لنزهای تماسی سخت، بهبود ممکن است چند ماه طول بکشد. در لنزهای تماسی نرم، به دلیل تغییرات عمدتاً اپیتلیالی، بهبود نسبتاً سریعتر است.
وارپیج ناشی از HCL (لنزهای تماسی سخت): تغییر شکل بارزترین است. مکانیسم اصلی تغییر شکل مداوم استرومای قرنیه به دلیل فشار مکانیکی است. با استفاده طولانی مدت (به ویژه بیش از 10 سال) شایع است. در فیتینگ نامناسب (فیت صاف) فشار تشدید میشود. بررسی سطح خلفی قرنیه با Scheimpflug برای تمایز وارپیج از قوز قرنیه مفید است2).
وارپیج ناشی از SCL (لنزهای تماسی نرم): مکانیسم اصلی اختلال متابولیک اپیتلیوم و استرومای قرنیه به دلیل هیپوکسی و به دنبال آن تغییر شکل ادماتوز است. معمولاً در مقایسه با HCL خفیفتر است. پس از رواج لنزهای سیلیکون هیدروژل، وارپیج مرتبط با هیپوکسی کاهش یافته است4).
اورتوکراتولوژی (وارپیج عمدی): با استفاده از لنزهای هندسه معکوس مخصوص شبانه، نازکشدن اپیتلیوم قرنیه در ناحیه مرکزی و افزایش ضخامت قرنیه در محیط میانی رخ میدهد که منجر به کاهش نزدیکبینی و بهبود دید بدون عینک میشود. این یک وارپیج عمدی است که پس از قطع لنز به طور برگشتپذیر بهبود مییابد.
| عامل خطر | جزئیات |
|---|---|
| استفاده طولانی مدت از HCL (بیش از 10 سال) | خطر بالای تغییر شکل استروما به دلیل فشار مکانیکی |
| فیتینگ نامناسب | فیت صاف منجر به تمرکز فشار روی مرکز قرنیه میشود |
| استفاده طولانی مدت | قرار گرفتن طولانی مدت در معرض هیپوکسی |
| استفاده از HCL با Dk پایین | آسیب هیپوکسیک اضافه میشود |
| استفاده در هنگام خواب | ترکیب هیپوکسی و فشار مکانیکی |
توپوگرافی قرنیه (ضروری): از نوع دیسک پلاسیدو یا شیمپفلوگ. مقایسه قبل و بعد از قطع CL مهم است. الگوی نامنظم و تغییرات شکل نامتقارن ارزیابی میشود. به ویژه در نوع شیمپفلوگ، ارزیابی هر دو سطح قدامی و خلفی قرنیه امکانپذیر است و تغییرات ارتفاع سطح خلفی به عنوان یافته زودرس قوز قرنیه مهم است2).
آزمایش رفرکشن سابجکتیو: تغییرات مقادیر رفرکشن (اندازهگیری مکرر). مقایسه در حین استفاده از CL و پس از قطع آن مفید است.
پاکیمتری (اندازهگیری ضخامت قرنیه): برای ارزیابی ادم قرنیه و تغییرات استروما مفید است. اگر موقعیت نازکترین نقطه قرنیه جابجا شده باشد، به قوز قرنیه مشکوک میشویم.
معاینه با لامپ اسلیت: بررسی وجود آسیب اپیتلیال، کدورت استروما و عروق جدید قرنیه. با رنگآمیزی فلورسئین، الگوی بولز آی پس از ارتوکراتولوژی تأیید میشود.
نقشه ضخامت اپیتلیوم (OCT): در وارپج الگوی یکنواختسازی و ضخیم شدن، و در قوز قرنیه الگوی نازک شدن نشان داده میشود3).
Corvis ST (ارزیابی بیومکانیک قرنیه): ارزیابی ضعف بیومکانیکی قرنیه به عنوان یک شاخص مکمل برای تشخیص افتراقی وارپج و قوز قرنیه اولیه در حال ظهور است5).
قبل از جراحی رفرکتیو، دوره قطع CL مناسب ضروری است1).
| نوع CL | دوره قطع توصیه شده | توضیحات |
|---|---|---|
| CL سخت (HCL) | حداقل 4 هفته | ممکن است چند ماه طول بکشد تا شکل پایدار شود |
| CL نرم (SCL) | 1 تا 2 هفته یا بیشتر | پس از تأیید پایداری شکل ارزیابی کنید |
| اورتوکراتولوژی | پس از قطع، بهبود شکل را تأیید کنید | مدت بهبودی در افراد مختلف بسیار متفاوت است |
پس از تأیید بهبود شکل، با توپوگرافی مکرر پایداری را بررسی کرده و سپس ارزیابی مناسب بودن جراحی انجام میشود.
تشخیص افتراقی از قوز قرنیه یک موضوع مهم و دشوار است. به نکات زیر توجه کنید.
| موارد افتراقی | وارپاژ قرنیه | قوز قرنیه |
|---|---|---|
| روند پس از قطع CL | عادیسازی شکل (چند هفته تا چند ماه) | تغییر شکل ادامه دارد یا پیشرفت میکند |
| تغییرات سطح خلفی قرنیه | معمولاً بدون تغییر یا خفیف | تغییرات elevation خلفی پیشدرآمد دارد 2) |
| نازکترین ناحیه | پایدار در نزدیکی مرکز | به سمت پایین جابجا شده و پیشرفت میکند |
| نقشه ضخامت اپیتلیوم | یکنواختسازی و ضخیمشدگی مرکزی | نازکشدگی ناحیه ضایعه 3) |
| استحکام بیومکانیکی | طبیعی | کاهش یافته (ارزیابی با Corvis ST و غیره) 5) |
| سابقه خانوادگی / آلرژی | معمولاً وجود ندارد | ممکن است وجود داشته باشد |
هنگام بررسی جراحی انکساری (مانند LASIK، SMILE، PRK)، انجام جراحی در موارد مشکوک به قوز قرنیه منع مصرف دارد 1). در موارد دارای وارپیج، شکل نامنظم باقیمانده پس از قطع کافی لنز تماسی ممکن است منع جراحی باشد و نیاز به ارزیابی دقیق دارد.
مهمترین روش تشخیصی، ارزیابی سریالی شکل قرنیه پس از قطع لنز تماسی است. وارپیج قرنیه طی چند هفته تا چند ماه پس از قطع لنز به حالت طبیعی بازمیگردد. در مقابل، قوز قرنیه پس از قطع لنز پایدار نمیماند و تغییرات پیشرونده ادامه مییابد. همچنین ارزیابی سطح خلفی قرنیه با دوربین Scheimpflug (مانند Pentacam) در تشخیص افتراقی مفید است؛ در قوز قرنیه، تغییرات ارتفاع سطح خلفی ممکن است زودتر رخ دهد. در موارد مشکوک به قوز قرنیه، جراحی انکساری منع مصرف دارد، بنابراین تشخیص افتراقی دقیق ضروری است.
مدیریت پایه به شرح زیر است:
قطع استفاده از لنز تماسی: مهمترین درمان. برای لنزهای سخت، حداقل ۴ هفته قطع توصیه میشود. برای لنزهای نرم، ۱ تا ۲ هفته. پس از قطع، توپوگرافی مکرر تا زمانی که شکل پایدار شود انجام میشود.
تأیید بازگشت شکل: بهبود با توپوگرافی منظم بررسی میشود. فاصله زمانی اولیه هر ۲ هفته و پس از پایدار شدن هر ماه توصیه میشود. تا زمان پایدار شدن، ارزیابی جراحی انجام نمیشود.
درباره استفاده مجدد از لنز تماسی: پس از بازگشت شکل، بررسی تطابق و انتخاب نوع لنز مناسب در نظر گرفته میشود. در صورت نامناسب بودن تطابق، تنظیم انجام میشود.
مدیریت قبل از جراحی انکساری: پس از رعایت دوره قطع لنز و تأیید پایداری شکل با توپوگرافی مکرر، اندیکاسیون جراحی تعیین میشود 1).
اورتوکراتولوژی به طور فعال شکل قرنیه را تغییر میدهد، بنابراین نیاز به معاینات منظم سختگیرانهتر نسبت به لنزهای معمولی دارد.
برنامه پیگیری توصیهشده:
| زمان | معاینه |
|---|---|
| روز بعد از شروع استفاده | رنگآمیزی فلورسئین، بینایی، فشار چشم |
| یک هفته بعد | توپوگرافی، بررسی بینایی |
| دو هفته بعد | توپوگرافی، مقادیر انکساری |
| یک ماه بعد | ارزیابی جامع |
| سه ماه بعد | ارزیابی دورهای |
| پس از آن | هر سه ماه یکبار |
موارد منع ارتوكراتولوژي مشابه موارد منع لنزهاي تماسي معمولي است، از جمله كراتيت فعال، خشكي چشم شديد، و همچنين مواردي كه ميزان عيب انكساري تصحيح نشده يا شكل قرنيه خارج از محدوده قابل قبول باشد. در راهنماي ارتوكراتولوژي انجمن لنزهاي تماسي ژاپن (ويرايش دوم)، روش مراقبت شامل شستشو با سورفكتانت و ضدعفوني با پوويدون آيدين و همچنين تعويض منظم جعبه لنز و خشك نگه داشتن آن توصيه شده است 6).
در راهنماي هشتم جراحي انكساري، جراحي انكساري در موارد مشكوك به قوز قرنيه منع شده است 1). در مواردي كه وارپيج وجود دارد، شكل نامنظم باقيمانده پس از قطع كافي لنز ممكن است منع مصرف باشد و نياز به ارزيابي دقيق دارد.
بله، تغييرات شكل قرنيه ناشي از ارتوكراتولوژي برگشتپذير است. با قطع استفاده از لنز، نازك شدن اپيتليوم مركزي و ضخيم شدن محيطي از بين رفته و شكل قرنيه به حالت اوليه بازميگردد. زمان بهبودي بسته به فرد متفاوت است، اما در بيشتر موارد طي چند روز تا چند هفته شكل اوليه بازميگردد. با اين حال، بايد به بيمار توضيح داده شود كه در طول دوره بهبودي، ديد بدون لنز نوسان خواهد داشت.
مكانيسم اصلي وارپيج ناشي از HCL دو مورد زير است:
فشار مكانيكي: تماس مستقيم لنز با قرنيه باعث اعمال تنش فيزيكي مداوم بر استروماي قرنيه ميشود. به ويژه در فيتينگ نامناسب (فيتينگ صاف)، فشار تشديد ميشود. فشار مداوم طولاني مدت باعث تغيير آرايش رشتههاي كلاژن استروما و تغيير شكل قرنيه ميشود.
هيپوكسي: كمبود اكسيژن رساني به قرنيه به دليل استفاده از HCL با Dk پايين يا استفاده طولاني مدت. هيپوكسي باعث اختلال متابوليسم اپيتليوم قرنيه شده و ادم اپيتليال و استرومال تغيير شكل ايجاد ميكند. هيپوكسي مزمن منجر به نازك شدن استروما و تغيير آرايش رشتهها ميشود 4).
علت اصلي اختلال متابوليسم اپيتليوم و استروماي قرنيه به دليل هيپوكسي است كه تغييرات ادماتوز اپيتليوم بر شكل سطح قدامي قرنيه تأثير ميگذارد. اين حالت معمولاً در مقايسه با فشار مكانيكي HCL خفيفتر است. با رايج شدن لنزهاي سيليكون هيدروژل، وارپيج ناشي از SCL كاهش يافته است، اما با استفاده طولاني مدت يا استفاده در هنگام خواب همچنان ممكن است رخ دهد 4).
با استفاده از لنزهاي هندسه معكوس در طول شب، اپيتليوم مركزي قرنيه به صورت مكانيكي نازك ميشود (نازك شدن اپيتليوم مركزي) و اپيتليوم جابجا شده به سمت محيطي حركت كرده و باعث ضخيم شدن در ناحيه مياني محيطي (تشكيل ناحيه باربر) ميشود. در نتيجه، انحناي مركز قرنيه كاهش يافته (مسطح شدن) و معادل كروي نزديك بيني كاهش مييابد. اين تغيير عمدتاً در اپيتليوم رخ داده و برگشتپذير است و پس از قطع لنز، شكل اوليه بازميگردد.
در وارپاژ پاتولوژیک، با قطع لنز تماسی و حذف فشار مکانیکی و هیپوکسی، هموستاز استرومای قرنیه و اپیتلیوم بازیابی شده و شکل به حالت اولیه بازمیگردد. در لنزهای تماسی سخت (HCL)، ممکن است تغییر شکل استروما رخ داده باشد و بهبود زمانبر است، در حالی که در لنزهای تماسی نرم (SCL) تغییرات عمدتاً اپیتلیالی بوده و بهبود نسبتاً سریعتر است.
تفاوتهای فردی در سرعت بهبود به عوامل زیر بستگی دارد:
| عامل | مطلوب برای بهبود | نامطلوب برای بهبود |
|---|---|---|
| نوع لنز تماسی | SCL (عمدتاً تغییرات اپیتلیالی) | HCL (شامل تغییر شکل استروما) |
| مدت استفاده | کوتاهمدت (چند سال) | بلندمدت (بیش از ۱۰ سال) |
| فیتینگ | مناسب (alignment) | نامناسب (flat fit) |
| سن | جوان (متابولیسم بالا) | مسن (کاهش متابولیسم سلولی) |
| بیماری زمینهای | ندارد | همراه با خشکی چشم و اختلال غدد میبومین |
اگر بهبود وارپج ناشی از لنز تماسی سخت بیش از ۳ ماه طول بکشد، برای رد قوز قرنیه یا سایر بیماریهای قرنیه، بررسیهای اضافی (مانند میکروسکوپ کانفوکال، Corvis ST) در نظر گرفته شود.
در زیر پروتکل استاندارد برای موارد مشکوک به وارپج قرنیه در عمل بالینی ارائه شده است.
گزارش TFOS CLEAR نشان میدهد که استفاده طولانیمدت از لنز تماسی ممکن است بر ویژگیهای بیومکانیکی قرنیه تأثیر گذاشته و باعث تغییر در هیسترزیس قرنیه و فاکتور مقاومت قرنیه شود8). این تغییرات با Corvis ST قابل اندازهگیری هستند و انتظار میرود در آینده به عنوان شاخص تکمیلی برای ارزیابی وارپج به کار روند5).
گزارش شده است که ارتوکراتولوژی با استفاده از تغییر شکل قرنیه (وارپاژ عمدی) از پیشرفت نزدیکبینی جلوگیری میکند. به ویژه، شواهد فزایندهای در مورد اثربخشی آن در مهار افزایش طول محوری چشم در کودکان و نوجوانان وجود دارد و دامنه کاربرد آن در ژاپن نیز در حال گسترش است. انجام ایمن آن تحت مدیریت دقیق مطابق با دستورالعملهای ارتوکراتولوژی (نسخه دوم) مهم است6).
ترکیب با ارزیابی بیومکانیک قرنیه با استفاده از Corvis ST دقت تشخیص افتراقی بین وارپاژ ناشی از لنز تماسی و قوز قرنیه اولیه را بهبود بخشیده است5). ارزیابی آسیبپذیری بیومکانیکی به عنوان یک شاخص مکمل برای تشخیص وارپاژ در حال ظهور است. PPP اتساع قرنیه AAO بر اهمیت ارزیابی بیومکانیک قبل از جراحی انکساری تأکید میکند2).
با استفاده از یادگیری ماشین و یادگیری عمیق بر روی دادههای توپوگرافی قرنیه، تشخیص خودکار الگوهای وارپاژ و قوز قرنیه در حال بررسی است. انتظار میرود که به عنوان یک ابزار پشتیبانی تشخیصی پیادهسازی شود.
TFOS CLEAR وارپاژ را به عنوان یک «اختلال مکانیکی/هیپوکسیک» در طبقهبندی عوارض مرتبط با لنز تماسی قرار میدهد8) و بر اهمیت پیشگیری از طریق طبقهبندی عوامل خطر و تغییر مواد لنز و برنامه استفاده تأکید میکند. با رواج لنزهای سیلیکون هیدروژل، وارپاژ مرتبط با هیپوکسی کاهش یافته است، اما وارپاژ ناشی از فشار مکانیکی لنزهای سخت هنوز میتواند مشکلساز باشد8).
وارپاژ قرنیه را میتوان به عنوان نوعی از عدم تحمل لنز تماسی درک کرد. وارپاژ مکانیکی ناشی از استفاده طولانی مدت از لنزهای سخت میتواند از طریق مسیر بیثباتی شکل قرنیه → دشواری در اصلاح انکسار → ناراحتی هنگام استفاده، به عدم تحمل لنز کمک کند. در صورت تشخیص وارپاژ، باید تجویز لنز (تغییر به لنز نرم، افزایش Dk، بهبود فیت) را به طور فعال در نظر گرفت و همچنین ارزیابی زمینه خشکی چشم مهم است9).
وارپاژ قرنیه به خودی خود یک تغییر غیرعفونی است، اما استفاده کنندگان طولانی مدت از لنزهای سخت همچنین خطر عفونت مرتبط با استفاده از لنز را دارند. PPP کراتیت باکتریایی AAO استفاده از لنز تماسی را به عنوان بزرگترین عامل خطر برای کراتیت عفونی معرفی میکند10) و مراقبت مناسب از لنز و معاینات منظم برای پیشگیری از عفونت در بیماران مبتلا به وارپاژ ضروری است. دستورالعملهای بالینی برای کراتیت عفونی (نسخه سوم) به شدت توصیه میکند که در کراتیت مرتبط با لنز تماسی کشت انجام شود7) و در صورت وجود سه علامت قرمزی، ترشح و درد در استفاده کنندگان لنز با وارپاژ، باید فوراً کشت انجام شود. نشان داده شده است که استفاده شبانه از لنزهای سیلیکون هیدروژل بروز سالانه کراتیت نفوذی را افزایش میدهد11) و بنابراین باید از استفاده مداوم در بیماران مبتلا به وارپاژ خودداری کرد.
TFOS DEWS III به صراحت بیان میکند که استفاده از لنزهای تماسی یک عامل خطر برای خشکی چشم است12) و در افرادی که از لنزهای تماسی استفاده میکنند و دارای وارپیج قرنیه هستند، خشکی چشم شایعتر است. وجود خشکی چشم باعث کاهش عملکرد محافظتی اشک میشود و یک چرخه معیوب ایجاد میکند که وارپیج مکانیکی را تشدید میکند. در مدیریت بیماران مبتلا به وارپیج، ارزیابی و درمان خشکی چشم توصیه میشود.
کراتیت آکانتاموبایی یک عارضه جدی در استفادهکنندگان از لنزهای تماسی است13) و در بیمارانی که وارپیج در آنها یافت میشود، برنامهریزی برای استفاده مجدد از لنزهای تماسی باید شامل ممنوعیت استفاده در هنگام خواب، مراقبت مناسب و معاینات منظم به صورت فردی آموزش داده شود.
گزارش سبک زندگی TFOS به طور دقیق رابطه بین محیط دیجیتال و عوارض مرتبط با لنزهای تماسی را تحلیل کرده است14) و ترکیب کار طولانی مدت با صفحه نمایش و استفاده از لنزهای تماسی هیدروژل ممکن است خطر تغییرات شکل قرنیه ناشی از هیپوکسی و خشکی را افزایش دهد.
برای ارزیابی مناسب بودن جراحیهای کراتورفرکتیو مانند SMILE (استخراج عدسی کراتورفرکتیو با لیزر) نیز غربالگری توپوگرافی قبل از عمل ضروری است15) و در موارد وارپیج، ارزیابی پس از قطع کافی لنزهای تماسی لازم است.
وارپیج ناشی از استفاده طولانی مدت از لنزهای تماسی سخت باعث ناراحتی بیمار به دلیل ناپایداری اصلاح بینایی با عینک یا لنزهای تماسی میشود و به عنوان یکی از علائم «عدم تحمل لنز تماسی» ظاهر میشود. روشهای مقابله با این وضعیت به شرح زیر است:
اگر بیمار مبتلا به وارپیج خواهان جراحی اصلاح عیوب انکساری باشد، پیروی از مراحل فوق یعنی قطع کافی لنزهای تماسی → تأیید تثبیت شکل → معاینات دقیق قبل از عمل ضروری است1).
هنگام بررسی جراحی انکساری (مانند LASIK، SMILE)، برای لنزهای تماسی سخت (HCL، RGP) حداقل ۴ هفته قطع مصرف لازم است1). برای لنزهای تماسی نرم، قطع مصرف به مدت ۱ تا ۲ هفته یا بیشتر توصیه میشود. با این حال، مدت زمان تثبیت شکل قرنیه در افراد متفاوت است، بنابراین تأیید پایداری با چندین بار توپوگرافی قرنیه قبل از ارزیابی مناسب بودن جراحی مهم است. افرادی که از ارتوکراتولوژی استفاده کردهاند ممکن است به دوره قطع طولانیتری نیاز داشته باشند.
