پروتز قرنیه بوستون (Boston Keratoprosthesis: KPro) حاصل سالها تحقیق دکتر کلاس دالمن است و در سال ۱۹۹۲ تأییدیه FDA را دریافت کرد. این پروتز در حال حاضر پرمصرفترین پروتز قرنیه در جهان است 4) و تاکنون بیش از ۴۵۰۰ عمل جراحی با آن انجام شده است. مفهوم پروتز قرنیه اولین بار در سال ۱۷۸۹ توسط گیوم پلیه دو کنگسی فرانسوی توصیف شد.
این دستگاه از سه بخش تشکیل شده است: صفحه جلویی (یکپارچه با پایه نوری)، صفحه پشتی و حلقه قفلکننده تیتانیومی C شکل. طراحی آن به صورت «دکمهای رنگی» است. این پروتز از PMMA درجه پزشکی تراشیده میشود و قرنیه اهدایی بین صفحه جلویی و پشتی قرار گرفته و ثابت میشود. دو نوع ۱ و ۲ وجود دارد؛ نوع ۲ برای بیماریهای پیشرفته سطح چشم نیاز به بخیه دائمی پلک دارد. نوع ۱ بیشتر مورد استفاده قرار میگیرد.
تکامل طراحی
صفحه پشتی دارای ۱۶ سوراخ است که امکان انتشار مایع زلالیه و تغذیه قرنیه را فراهم میکند. در سال ۲۰۰۴ حلقه C تیتانیومی برای جلوگیری از جداشدن قطعات معرفی شد و در سال ۲۰۰۷ طراحی بدون رزوه، مونتاژ را سادهتر کرد. در جدیدترین طراحی Lucia، تغییر شکل صفحه پشتی تیتانیومی باعث افزایش تماس قرنیه با مایع زلالیه شده است.
مشخصات دستگاه
این پروتز در دو نوع برای چشمهای دارای لنز مصنوعی (توان پلانو) و چشمهای بدون لنز (توان سفارشی) موجود است. صفحه پشتی در اندازه بزرگسالان (قطر ۸.۵ میلیمتر) و کودکان (قطر ۷.۰ میلیمتر) عرضه میشود. هزینه دستگاه حدود ۵۰۰۰ دلار است، اما برای کشورهای فقیر با قیمت پلکانی ارائه میشود.
بیمارانی که پیوند کامل قرنیه (PKP) برای آنها مناسب نیست یا با شکست مکرر مواجه شدهاند، کاندیدای این پروتز هستند. بیماریهای قابل درمان شامل شکست مکرر پیوند، سندرم استیونز-جانسون، پمفیگوئید چشمی (OCP)، آسیبهای شیمیایی، آنیریدیا، کراتیت هرپسی، نارسایی سلولهای بنیادی لیمبوس، کراتوپاتی نوروتروفیک و عروقی شدن گسترده قرنیه میباشند 4). در موارد شکست مکرر پیوند یا آنیریدیا، این پروتز ممکن است درمان خط اول باشد.
در بیماری سطح چشم مرحله نهایی همراه با سندرم استیونز-جانسون، پیشآگهی جراحی قرنیه بسیار ضعیف است. گزارش شده است که میزان بقای PKP در یک و دو سال به ترتیب ۲۰٪ و ۰٪ بوده است 1). همچنین پس از KPro، عوارضی با نرخ بالا گزارش شده است: نکروز استرومای قرنیه ۵۹٪، نفوذ قرنیه ۳۰٪، نقص اپیتلیال پایدار ۵۹٪ و بیرونزدگی دستگاه ۵۲٪ 1).
یافتههای معمول در بیماران کاندید KPro شامل کدورت شدید قرنیه، عروقیشدن قرنیه، کراتینیزه شدن ملتحمه، نارسایی سلولهای بنیادی لیمبوس و کاهش قابل توجه تست شیرمر است. در موارد آسیب شیمیایی، ممکن است فقدان کامل پلک و کراتوپاتی شدید ناشی از قرارگیری همراه باشد 3). در فتیز بولبی (phthisis bulbi)، ممکن است کوتاهشدن محور چشم، ضخیمشدن صلبیه، ضخیمشدن مشیمیه و جداشدگی شبکیه مشاهده شود 2).
| طبقهبندی پیشآگهی | ویژگیها | روند میزان نگهداری |
|---|---|---|
| بیماریهای غیر اسکاردهنده | شکست مکرر پیوند | بهترین |
| آسیب شیمیایی | آسیب اسیدی/قلیایی | متوسط |
| بیماریهای خودایمنی | سندرم استیونز-جانسون، پمفیگوئید چشمی | ضعیف (۳۷.۵-۵۵٪) |
در گروه بیماریهای خودایمنی، فراوانی عمل مجدد بالا بوده و دید نهایی نیز ضعیف است 4). شدت التهاب گذشته و مدت تجمع آن بر پیشآگهی تأثیر میگذارد.
موفقیت KPro1 به شدت به وضعیت سطح چشم قبل از عمل بستگی دارد. در بیماران مرحله نهایی سندرم استیونز-جانسون، کراتینه شدن ملتحمه شدید است، بنابراین خطر شکست KPro1 در صورت عدم آمادهسازی بالا است 1). به عنوان یک رویکرد گامبهگام، ابتدا با سرکوب ایمنی سیستمیک (متوترکسات) التهاب سطح چشم کنترل میشود، سپس با پیوند غدد بزاقی کوچک (MSGT) و پیوند مخاط پلک (MMG) روانسازی سطح چشم و کاهش کراتینه شدن انجام میشود و در نهایت KPro1 کاشته میشود 1).
در این رویکرد، دو هفته پس از MSGT، مقدار شیرمر از ۰ میلیمتر به ۳ میلیمتر بهبود یافت و پس از کاشت KPro1 در ۱۱ ماهگی، بهبود دید از حس نور به ۲۰/۶۰ به مدت بیش از ۲۴ ماه حفظ شد 1).
عوامل خطر شامل خشکی شدید چشم، کراتینه شدن ملتحمه، سابقه عفونت قرنیه، شکستهای متعدد پیوند قرنیه (PKP) و فعالیت بیماری خودایمنی است. استفاده در کودکان به دلیل دشواری مراقبت پس از عمل و خطر عوارض مورد بحث است و به ویژه به عنوان درمان اولیه توصیه نمیشود 4).
در بیماریهای مرحله نهایی سطح چشم مانند سندرم استیونز-جانسون و پمفیگوئید چشمی، کراتینه شدن ملتحمه و خشکی شدید چشم پیشرفته است و کاشت مستقیم KPro خطر عفونت و بیرونزدگی دستگاه را بسیار بالا میبرد. با پیوند غدد بزاقی کوچک برای بهبود روانسازی و پیوند مخاط برای کاهش کراتینه شدن و سپس کاشت KPro، نگهداری طولانیمدت دستگاه امکانپذیر میشود.
در پروستوکراتوپلاستی (Prosthokeratoplasty)، قرنیه اهدایی بین صفحه جلو و عقب مونتاژ شده و با روش مشابه PKP بخیه زده میشود. جراحان ماهر در PKP میتوانند این عمل را انجام دهند. در حال حاضر، برداشتن لنز در حین جراحی KPro توصیه میشود و اغلب همزمان با جراحی گلوکوم (کاشت دستگاه تخلیه زلالیه)، ایریدوپلاستی و ویترکتومی انجام میشود.
در موارد فتیزیس بولبی، جراحی همزمان KPro-I با ویترکتومی و تزریق روغن سیلیکون گزارش شده است 2). با انتخاب قدرت نوری KPro بر اساس کوتاهی محور چشم (۱۸ میلیمتر) و ترکیب رتینکتومی ۳۶۰ درجه و استفاده از پرفلوروکربن، بهبود دید از حس نور به ۲۰/۲۵۰ به مدت ۳ سال حفظ شد 2).
پیشگیری از عفونت
استفاده مادامالعمر از قطرههای آنتیبیوتیک ضروری است 4). رژیم استاندارد شامل قطره روزانه پلیمیکسین B + تریمتوپریم، یا فلوروکینولون نسل چهارم (موکسیفلوکساسین/گاتیفلوکساسین) ± وانکومایسین است 4). میزان بروز اندوفتالمیت عفونی سالانه ۲.۷٪ است که در بین جراحیهای چشم بسیار بالاست.
مدیریت گلوکوم
پیش از جراحی، ۶۰ تا ۷۶٪ از بیماران گلوکوم دارند و پس از جراحی نیز در ۱۴ تا ۳۹.۳٪ موارد افزایش جدید یا پیشرونده فشار داخل چشم رخ میدهد 4). با وجود دستگاه، تونومتر معمولی قابل استفاده نیست و باید به لمس فشار از طریق صلبیه تکیه کرد. در صورت انجام همزمان جراحی شنت لولهای، میزان پیشرفت گلوکوم در موارد کنترلنشده به ۲٪ کاهش یافته است 4).
لنز تماسی بانداژ و قطرههای چشمی
استفاده مداوم از BCL رطوبت سطح چشم را حفظ کرده و از ذوب استروما جلوگیری میکند. قطره استروئیدی (پردنیزولون) نیز باید مادامالعمر ادامه یابد. در موارد آسیب شیمیایی، لنز تماسی اسکلرال (۱۸ میلیمتر) در جلوگیری از ذوب اطراف KPro و بهبود بینایی مؤثر بوده است 3).
برای پیشگیری از عفونت، آنتیبیوتیک (فلوروکینولون ± وانکومایسین)، برای کنترل التهاب، قطره استروئیدی (پردنیزولون) و داروهای گلوکوم باید مادامالعمر ادامه یابد. در برخی موارد، قطره سیکلوسپورین و قطره PRGF (پلاسمای غنی از فاکتور رشد) نیز اضافه میشود.
میزان بهبود بینایی به ۲۰/۲۰۰ یا بهتر در ۵۰ تا ۶۵٪ موارد (در ۳ سال) و میزان بقای دستگاه ۸۰ تا ۸۷.۸٪ گزارش شده است 4). بقا در ۱ سال ۹۰ تا ۹۲٪، در ۲ سال ۸۰ تا ۸۸٪ و در ۵ سال ۷۴٪ است 4). در موارد بدون سابقه جراحی قرنیه، بقا ۱۰۰٪ گزارش شده است که نشان میدهد مداخله زودهنگام ممکن است نتایج بهتری به همراه داشته باشد. در بیماریهای خودایمنی مانند سندرم استیونز-جانسون و پمفیگوئید چشمی، بقا به ۳۷.۵ تا ۵۵٪ کاهش مییابد 4).
در رویکرد مرحلهای برای بیماران مبتلا به سندرم استیونز-جانسون پیشرفته (MSGT+MMG به دنبال KPro1)، حفظ بینایی ۲۰/۶۰ برای بیش از ۲۴ ماه تأیید شد 1). در جراحی ترکیبی برای فتیزیس بولبی درجه III (KPro-I+ویترکتومی+SO)، بینایی قابل راه رفتن ۲۰/۲۵۰ به مدت ۳ سال حفظ شد 2). در یک مورد آسیب شدید اسیدی با فقدان کامل پلک، استفاده از KPro1 همراه با لنز تماسی اسکلرال بینایی را به ۲۰/۱۰۰ بهبود بخشید 3).
| عارضه | میزان بروز |
|---|---|
| گلوکوم (قبلی) | ۷۲.۰-۸۶.۰٪ |
| تشکیل RPM | 25.0-55.0% |
| عوارض ویترئورتینال | 14-29.5% |
غشای پشت پروتز (RPM) در 25 تا 65٪ موارد رخ میدهد و تصور میشود التهاب عامل اصلی آن باشد 4). در بسیاری از موارد میتوان با لیزر YAG برای برش غشاء آن را مدیریت کرد.
یک محدودیت طراحی دستگاه این است که بخش اپتیکی با بافت زنده یکپارچه نمیشود 4). سطح مشترک دائمی بین بافت زنده و مواد مصنوعی میتواند باعث نقص اپیتلیال پایدار، نکروز آسپتیک و سوراخ شدن شود 4). این ضعف ساختاری حساسیت به اندوفتالمیت را افزایش میدهد، بنابراین پروفیلاکسی آنتیبیوتیکی مادامالعمر توصیه میشود 4).
در اندوفتالمیت عفونی، درد ناگهانی چشم، قرمزی و کاهش بینایی ظاهر میشود و نیاز به اقدام فوری با تزریق داخل ویتره یا ویترکتومی دارد. میزان بروز عوارض بعد از عمل در 10 سال اول پس از کاشت KPro تمایل به کاهش قابل توجهی دارد 4).
گلوکوم در چشمهای پیوند شده با KPro شایعترین علت از دست دادن عملکرد بینایی است و یک استراتژی مدیریت جامع ضروری است. 36 تا 76٪ از بیمارانی که KPro دریافت میکنند، قبل از عمل گلوکوم دارند و پس از عمل، 14 تا 28٪ افزایش فشار داخل چشم و 2 تا 28٪ گلوکوم جدید ایجاد میشود. سرعت پیشرفت نسبت کاپ به دیسک (C/D) 0.075 در سال است که تقریباً 7 برابر گلوکوم اولیه زاویه باز است، بنابراین مداخله زودهنگام و تهاجمی ضروری است.
روی ایمپلنت ساخته شده از PMMA، تونومترهای اپلاناسیون معمولی قابل استفاده نیستند. روشهای جایگزین زیر استفاده میشوند:
| روش اندازهگیری | ویژگی |
|---|---|
| لمس دیجیتال | رایجترین روش. میتواند فشار بالای 30 میلیمتر جیوه را با خطای 5 میلیمتر جیوه تشخیص دهد. |
| تونومتر اسکلرال پنوماتیک | حدود 9 میلیمتر جیوه بالاتر از اندازهگیری قرنیه. فرمول تصحیح: IOPk = 11.9 + 0.32 (IOPs) - 0.05 (سن) |
| تونومتر شیوتز | دقیقترین اندازهگیری در اسکلرای تمپورال |
OCT سگمان قدامی در تجسم ساختار زاویه نسبت به UBM برتر است، اما UBM در ارزیابی موقعیت دستگاه تخلیه گلوکوم در شیار مژگانی برتری دارد. تست میدان بینایی 10-2 با هدف V برای تشخیص پیشرفت گلوکوم مفید است و ارزیابی عملکردی نسبت به ارزیابی ساختاری قابل اعتمادتر است.
پس از KPro، به دلیل کاهش سطح چشم، کارایی جذب قطرههای موضعی کاهش مییابد. همچنین به دلیل انسداد زاویه گسترده، داروهایی که بر خروج ترابکولار اثر میکنند، اثربخشی کمی دارند.
حدود 13 تا 42 درصد از بیماران پس از KPro به دستگاه تخلیه گلوکوم نیاز دارند. دریچه احمد (Ahmed) با دریچه دار بیشترین استفاده را دارد.
زمانبندی نصب دستگاه تخلیه گلوکوم
قبل از KPro (3 تا 6 ماه قبل): زمان کافی برای تشکیل کپسول فراهم میکند
نصب همزمان KPro: بهبود حفظ بینایی و کاهش فشار چشم پس از یک سال گزارش شده است
پس از KPro (نصب تأخیری): سرعت پیشرفت نسبت C/D سریعتر از دو روش قبلی است
انواع و نتایج دستگاههای زهکشی گلوکوم
Ahmed (دارای دریچه): GDD دارای دریچه که به طور گسترده در چشمهای KPro استفاده میشود. طراحی آن به جلوگیری از افت فشار چشم پس از جراحی کمک میکند5)
Baerveldt (بدون دریچه): GDD بدون دریچه. با توجه به اسکار، وضعیت ملتحمه و خطر افت فشار چشم انتخاب میشود5)
موقعیت قرارگیری لوله: شیار مژگانی توصیه میشود. خطر تماس با صفحه پشتی و نمایان شدن لوله کاهش مییابد
در چشمهای KPro، اندازهگیری معمول فشار چشم دشوار است و برای ارزیابی پیشرفت گلوکوم باید یافتههای عصب بینایی، تصویربرداری و میدان بینایی ترکیب شوند5). در صورت ناکافی بودن درمان دارویی، GDD یا CPC در نظر گرفته میشود، اما باید مراقب عوارضی مانند انسداد لوله یا نمایان شدن آن بود.
روشی درمانی که با لیزر دیود، زوائد مژگانی را سوزانده و تولید زلالیه را کاهش میدهد و از طریق ترانس اسکلرال یا آندوسکوپی انجام میشود. گزارش شده است که CPC ترانس اسکلرال فشار چشم را حدود 60٪ کاهش میدهد. مزیت آن عدم باقی ماندن دستگاه دائمی و کاهش خطر عفونت داخلی چشم است، اما ممکن است نیاز به درمانهای متعدد داشته باشد و آسیب بیش از حد مژگانی خطر افت فشار چشم و فتیزی بولبی را به همراه دارد. در موارد اسکار شدید ملتحمه در KPro نوع II یا برداشتن ملتحمه، گزینهای مفید است.
در چشمهای KPro، حتی با کنترل مناسب فشار چشم، ممکن است نوروپاتی بینایی پیشرفت کند. آسیب مستقیم و آپوپتوز سلولهای گانگلیونی شبکیه توسط سیتوکینهای التهابی و همچنین تغییر سفتی صلبیه ناشی از ایمپلنت که باعث آسیب بیومکانیکی به عصب بینایی در سطح صفحه کریبریفرم میشود، مطرح شده است. پایش منظم دیسک بینایی و میدان بینایی ضروری است.
با تونومتر خانگی (iCare Home)، میزان توافق با تونومتر گلدمن 91٪ (در محدوده 5 میلیمتر جیوه) گزارش شده است، اما از هر 6 نفر یک نفر نمیتواند به درستی از آن استفاده کند و انتخاب و آموزش بیمار مهم است6). سنسور IOP نوع لنز تماسی (Triggerfish CLS) میتواند الگوی 24 ساعته تغییرات IOP را در محیط خارج از بیمارستان اندازهگیری کند6). همچنین سیستمهای تحویل مداوم دارو مانند ایمپلنت داخل اتاق قدامی بیماتوپروست (تأیید FDA در سال 2020) در حال توسعه هستند6).
درمان گلوکوم در چشمهای دارای KPro بر سه پایه است: درمان دارویی، دستگاه تخلیه گلوکوم (GDD) و سیکلوفوتوکواگولاسیون (CPC). در درمان دارویی، داروهای مهارکننده تولید زلالیه اولویت دارند و از پروستاگلاندینها به دلیل خطر ادم ماکولا اجتناب میشود. در میان دستگاههای تخلیه گلوکوم، دریچه گلوکوم احمد بیشترین استفاده را دارد و نصب آن قبل یا همزمان با جراحی KPro توصیه میشود. در موارد اسکار شدید ملتحمه، CPC جایگزین مفیدی است.
قرنیه مصنوعی بوستون نوع ۲ (BK2) یک قرنیه مصنوعی برای بیماریهای پیشرفته سطح چشم است که با نوع ۱ قابل درمان نیستند. موارد شدید با فقدان کامل لایه اشکی، کراتینه شدن سطح چشم و چسبندگی پلک به کره چشم اندیکاسیون دارند 7). در حالی که نوع ۱ نیاز به سطح چشم مرطوب و عملکرد طبیعی پلک دارد، نوع ۲ شامل بخیه دائمی پلک و یک پایه نوری PMMA کشیده است که از میان پلک بسته بیرون میزند 7).
ساختار پایه BK2 شامل یک صفحه جلویی و بخش نوری از PMMA، یک صفحه پشتی تیتانیومی (مکانیزم کلیک-آن) و یک قرنیه اهداکننده به شکل دونات است. پایه نوری بلندتر از BK1 است و برای عبور از بخیه دائمی پلک طراحی شده است 7). قدرت لنز بسته به طول محوری چشم برای چشمهای شبهفاکیک و آفاکیک موجود است.
| دوره | نام طراحی | بهبودهای اصلی |
|---|---|---|
| ۱۹۹۲ | پیچی | مدل اولیه تأیید شده توسط FDA |
| ۲۰۰۳ | کلیکی | افزودن حلقه C برای کاهش آسیب |
| 2005 | پشت تیتانیومی | تغییر از PMMA به تیتانیوم |
| از 2009 | کلیک-آن | قفل برش لیزری |
بیماریهای شایع اندیکاسیون شامل پمفیگوئید غشایی مخاطی (MMP) و سندرم استیونز-جانسون/نکرولیز اپیدرمال سمی است. اسکار شدید سطح چشم پس از تروماهای شیمیایی، سندرم شوگرن، و کراتوپاتی نوروپارالیتیک شدید نیز از موارد اندیکاسیون هستند. در انتخاب بیمار، میزان اختلال بینایی، وجود یا عدم وجود درک نور، همراهی گلوکوم یا بیماریهای شبکیه، و نیاز به حفظ یک چشم به طور جامع ارزیابی میشود 7).
عوامل پیشآگهی دهنده نامطلوب برای عدم حفظ دید 20/200 یا بهتر پس از جراحی شامل استفاده از مدل قدیمی (نوع پیچی)، عدم کاشت همزمان دستگاه تخلیه گلوکوم حین عمل، و عدم انجام درمان سرکوبکننده ایمنی قبل از عمل گزارش شده است.
این جراحی تحت بیهوشی عمومی انجام میشود. ویترکتومی پارس پلانا (PPV) و کاشت همزمان دستگاه تخلیه گلوکوم (GDD) توصیه میشود. تمام اپیتلیوم سطحی شامل ملتحمه بولبار، فورنیکس، پلک و لیمبوس با تشریح تیز برداشته میشود و قرنیه اهدایی به شکل دونات در میآید. پس از تریپان قرنیه گیرنده، ایریدکتومی کامل و لنزکتومی، PPV زیر قرنیه مصنوعی موقت انجام میشود و BK2 با 12 بخیه گرهدار نایلون 9-0 ثابت میشود. در نهایت، لبه قدامی پلک برای برداشتن فولیکولهای مژه برداشته شده و تارسورافی دائمی انجام میشود.
پیگیری مادامالعمر و تجویز آنتیبیوتیک پیشگیرانه ضروری است 7). در بیماران مبتلا به بیماری خودایمنی یا تکچشمی با خطر بالا، پیشگیری از عفونت به طور دقیق انجام میشود و بروز و پیشرفت گلوکوم، جداشدگی شبکیه و اندوفتالمیت به طور طولانیمدت پایش میشود 7).
| عارضه | مقدار گزارش شده برای BK2 |
|---|---|
| نشت زخم | 34% |
| جداشدگی مشیمیه | 30.3% |
| غشای پشت پروتز (RPM) | 10 تا 60% |
| التهاب زجاجیه | 23.2% |
| التهاب قرنیه | 19.6% |
| خونریزی زجاجیه | 16.1% |
| اندوفتالمیت | 5 تا 17.9% |
| بروز/پیشرفت گلوکوم | 8.3 تا 41.1% |
ذوب قرنیه و عفونت اطراف استم، شایعترین علل جراحی مجدد BK2 هستند. بروز جداشدگی شبکیه ۱۰ تا ۲۸٪ است و همراه با گلوکوم، بزرگترین علت نابینایی غیرقابل برگشت میباشد.
در سری مطالعات طولانیمدت Lee و همکاران، اکثر موارد قبل از جراحی دید ۲۰/۲۰۰ یا بدتر داشتند. در آخرین پیگیری، ۳۷.۵٪ از چشمها به دید ۲۰/۲۰۰ یا بهتر رسیدند و تشکیل RPM، پیشرفت گلوکوم، جداشدگی شبکیه و اندوفتالمیت چالشهای اصلی پس از جراحی بودند7).
نوع ۱ برای بیمارانی استفاده میشود که پلکها به طور طبیعی بسته میشوند و دستگاه روی سطح قرنیه قرار میگیرد. نوع ۲ برای بیمارانی با آسیب شدید سطح چشم مانند سندرم استیونز-جانسون یا پمفیگوئید چشمی استفاده میشود و شامل بخیه دائمی پلکها است به طوری که نوک دستگاه از بین پلکها بیرون میزند. نوع ۱ بیشتر استفاده میشود، اما نوع ۲ گزینه جایگزین برای موارد پیشرفته با خشکی شدید سطح چشم است.
در طراحی جدید Lucia، بهبود شکل صفحه پشتی تیتانیومی باعث افزایش زیستسازگاری شده و انتظار میرود RPM و ذوب استروما کاهش یابد. حتی برای شرایطی مانند فتیزیس بولبی که قبلاً درمان آن دشوار بود، ترکیب KPro-I با ویترکتومی شبکیه به بازیابی بینایی کمک میکند2). در فتیزیس بولبی کوتاهمدت، امکان مداخله جراحی وجود دارد و در موارد تا درجه III طبقهبندی Yanoff-Fine، احتمال بازیابی بینایی مطرح است2).
بازسازی مرحلهای سطح چشم (MSGT+MMG+سرکوب ایمنی به دنبال KPro1) برای بیماریهای پیشرفته سطح چشم مانند سندرم استیونز-جانسون، درمان مواردی را که قبلاً خارج از اندیکاسیون بودند امکانپذیر میسازد1). همچنین پیوند غده زیرآروارهای برای مرطوبسازی سطح چشم قبل از KPro1 گزارش شده است1).
لنز اسکلرال را میتوان با خیال راحت در چشمهای دارای KPro استفاده کرد و هم از کراتوپاتی ناشی از قرار گرفتن جلوگیری میکند و هم به بهبود بینایی کمک میکند3). برای گسترش استفاده در کشورهای در حال توسعه، روشهای مونتاژ KPro با استفاده از قرنیه خود بیمار و تنظیم قیمت بینالمللی در حال پیشرفت است.
