ناتوانی یادگیری (learning disability) اختلالی در فرآیندهای شناختی و روانی مرتبط با درک و استفاده از زبان نوشتاری و گفتاری است. نارساخوانی (دیسلکسی، dyslexia) یک ناتوانی یادگیری مبتنی بر زبان است که بر توانایی خواندن تأثیر میگذارد و شایعترین ناتوانی یادگیری محسوب میشود.
در DSM-5، از میان اختلالات یادگیری خاص (specific learning disorder; SLD)، نوع همراه با اختلال خواندن و نوشتن، نارساخوانی رشدی (developmental dyslexia) نامیده میشود. دیسلکسی 80٪ از SLD را تشکیل میدهد. ویژگی اصلی آن دشواری در صحت و روانخوانی و نوشتن حروف و کلمات است.
اختلال خواندن (دیسلکسی) با ناتوانی ذهنی متفاوت است. در اختلال خواندن، رشد هوشی طبیعی است و علت آن ناهنجاری عصبی در عملکرد پردازش واجهای مغز میباشد. محیط یادگیری و انگیزه فرد مشکلی ندارد.
تبدیل نمادهای نوشتاری به صدا دشوار است؛ فرد میتواند بخواند اما دقت و روانی کافی ندارد. علائم مربوط به خواندن و نوشتن در دوران کودکی در همه وجود دارد، اما اگر پس از شروع مدرسه نیز رشد متناسب با پایه تحصیلی مختل باشد، دیسلکسی نامیده میشود. به دلیل ناتوانی در خواندن دقیق، نوشتن نیز دشوار میشود. فرد از یادگیری محتوای مشابه با همسالان خود خسته شده و ممکن است به ترک تحصیل منجر شود.
علائم اصلی خواندن و نوشتن در زیر آورده شده است.
| علائم مربوط به خواندن | علائم مربوط به نوشتن |
|---|---|
| عدم علاقه به حروف در دوران کودکی | اشتباه در هجاهای خاص مانند صامتهای کشیده، صامتهای بینی و واکههای دوتایی |
| خواندن دنبالهای (خواندن حرف به حرف) | اشتباه در نوشتن حروف همآوا مانند «ها» و «وا» |
| خواندن خودسرانه (تغییر دادن خودسرانه) | اشتباه در حروف مشابه از نظر شکل مانند «م» و «ن» |
| پرش از روی حروف، کلمات و جملات هنگام خواندن | افزایش یا کاهش خطوط در کانجیهای پرنقش |
| خستگی زودهنگام هنگام مطالعه |
نقصهای ظریف در عملکرد بینایی در بروز نارساخوانی نقش ندارند.
نارساخوانی یک اختلال یادگیری خاص (SLD) با منشأ عصبی-مغزی است. اساس آن ناهنجاریهای عصبی در «پردازش واجشناختی» و «پردازش اطلاعات بینایی» است و مشکل بینایی یا شنوایی نیست.
درک این نکته مهم است که علت این اختلال، انگیزه، شخصیت یا روش تربیتی خانواده نیست.
عامل ژنتیکی قوی وجود دارد. حدود ۴۰٪ از خواهران، برادران، والدین و فرزندان افراد مبتلا به نارساخوانی دچار این اختلال میشوند. سابقه خانوادگی یکی از عوامل خطر است.
تشخیص نارساخوانی نیاز به مشارکت چندین متخصص دارد. چشمپزشک نقش مهمی در رد بیماریهای ارگانیک چشم و ارجاع به مراکز مناسب ایفا میکند.
نقش چشمپزشک
رد بیماریهای ارگانیک: بیماریهای چشمی قابل درمان مانند استرابیسم، آمبلیوپی، نارسایی همگرایی، نارسایی تطابق و عیوب انکساری باید رد شوند.
اصلاح عیوب انکساری و وضعیت چشم: در صورت لزوم اصلاح انجام میشود.
شرح حال: نتایج معاینه چشم کودکان سه ساله و معاینات قبل از ورود به مدرسه، سابقه خانوادگی و وضعیت کودک در مدرسه پرسیده میشود.
ارجاع به مراکز تخصصی: در صورت مشکوک بودن به نارساخوانی، بیمار را به مرکز مناسب برای انجام آزمایش و تشخیص ارجاع دهید.
نقش متخصصان آموزشی و روانشناختی
درون مدرسه: متخصص تشخیص آموزشی، متخصص خواندن و روانشناس مدرسه ارزیابی و تشخیص را انجام میدهند.
خارج از مدرسه: روانشناس کودک، متخصص تشخیص آموزشی و عصبروانشناس کودک برای تشخیص بهترین گزینه هستند.
ارزیابی رسمی: ارزیابی جامع شناخت، حافظه، توجه، تواناییهای ذهنی، پردازش اطلاعات، پردازش روانشناختی-زبانی، مهارتهای تحصیلی، رشد عاطفی-اجتماعی و رفتار انطباقی.
آزمایشهای نارساخوانی شامل ارزیابی هوش عمومی و ارزیابی خواندن و نوشتن است، اما باید در بیمارستانهای تخصصی مانند نورولوژی کودکان انجام شود. مراکز بهداشتی محلی اغلب به عنوان نقطه تماس عمل میکنند. در صورت وجود همزمان ADHD، انجام آزمایشها دشوار بوده و تشخیص مشکلساز میشود.
غربالگری بینایی و شنوایی بخش ضروری ارزیابی است.
هیچ درمان قطعی وجود ندارد. با این حال، با تشخیص زودهنگام و مداخله فعال آموزشی، میتوان مشکلات در مدرسه و زندگی روزمره را به حداقل رساند.
مداخلات مؤثر
آموزش خواندن با صدای بلند و آموزش واژگان: مشخص شده است که در مناطقی از مغز که در fMRI فعالیت غیرطبیعی نشان میدادند، بهبود مشاهده میشود.
آموزش مبتنی بر فونیکس (واجها): این یک روش مداخلهای اصلی به عنوان یک تکنیک آموزشی خاص است.
مدیریت ADHD: ADHD همبود با درمان دارویی محرک مناسب درمان میشود.
مداخلات بیاثر
آموزش بینایی: گران است و هیچ اثری بر نارساخوانی ندارد.
لنزها و پوششهای رنگی: در کارآزماییهای بالینی کنترلشده سودمندی آنها تأیید نشده است.
تمرینات عضلات چشم: به جز درمان نارسایی همگرایی، سودمندی آن تأیید نشده است.
سنا و همکاران (2024) یک برنامه ترمیم واجشناختی (60 دقیقه در هفته، مجموعاً 20 جلسه) را برای یک دختر 9 ساله مبتلا به نارساخوانی رشدی همراه با تیزهوشی (توانایی بالا) اجرا کردند. سرعت خواندن قبل از مداخله 20 کلمه در دقیقه بود که پس از مداخله به 94.4 کلمه در دقیقه بهبود یافت و سطح خواندن نیز از مرحله الفبایی به سطح املایی رسید 1).
رفتار اطرافیان نیز به عنوان بخشی از درمان مهم است.
مؤثر نیست. مشخص شده است که تمرین بینایی هیچ اثری بر نارساخوانی ندارد. لنزهای رنگی یا روکشها نیز در کارآزماییهای بالینی کنترلشده سودمند شناخته نشدهاند. باید از درمانهای جایگزین پرهزینه و بیاساس اجتناب کرد.
علت آن ناهنجاریهای عصبی است و باید درک کرد که مشکل اراده یا تربیت فرد نیست. کودک استرس بیشتری از آنچه تصور میشود دارد و تأیید تلاشها و تشویق او به افزایش اعتمادبهنفس کمک میکند. همکاری خانه و مدرسه ضروری است.
پاتوفیزیولوژی نارساخوانی بر اساس ناهنجاری عملکردی در نواحی پردازش زبان مغز است.
با مداخلات آموزشی درمانی مانند آموزش خواندن با صدا و آموزش واژگان، بهبود در نواحی که در fMRI فعالیت غیرطبیعی نشان میدادند، مشاهده شده است.
در برنامه ترمیم واجشناختی Sena و همکاران (2024)، مداخلات شامل شناسایی و دستکاری واجها و هجاها، قافیه و همآغازی، دسترسی واژگانی، حافظه کاری دیداری و شنیداری، و تمرین خواندن بود. پس از مداخله، نمرات آگاهی واجشناختی از 49 به 57 برای هجاها و از 14 به 20 برای واجها بهبود یافت و حافظه کاری معکوس اعداد از 4 به 12 افزایش یافت1).
سنا و همکاران (2024) تأثیر ترمیم آوایی را بر کودکان دارای «دوگانگی استثنایی (2E)» که هم تیزهوش (با توانایی بالا) و هم نارساخوانی رشدی دارند، گزارش کردند. معمولاً در کودکان تنها با نارساخوانی، سطح خواندن پس از برنامه ترمیم آوایی به کندی بهبود مییابد، اما در این مورد، سطح خواندن از مرحله الفبایی به مرحله املایی به طور قابل توجهی بهبود یافت. احتمال داده میشود که تقویت عملکرد اجرایی ناشی از توانایی بالا، بهبود تکلیف حافظه کاری (تکرار معکوس ارقام ۴→۱۲) را تسهیل کرده است 1).
تحقیقات نارساخوانی در ژاپن با تأخیر انجام شده است و بهبود آگاهی و ایجاد سیستمهای حمایتی در آینده چالشهایی هستند. از آنجا که در زبان ژاپنی تطابق بین املا و تلفظ منظم است، این اختلال به راحتی آشکار نمیشود و تمایل به نادیده گرفته شدن دارد.
