ز

7 مقاله

زانتوگرانولوم نکروبیوتیک
تومور و آسیب‌شناسی

زانتوگرانولوم نکروبیوتیک (NXG) نوعی هیستیوسیتوزِ غیرِ سلول‌های لانگرهانس است. این یک بیماری گرانولوماتوز نادر است که با ندول‌های زرد تا نارنجی که اغلب در اطراف اربیت دیده می‌شوند مشخص می‌شود و ارتباط نزدیکی با پاراپروتئینمی و بیماری‌های لنفوپرولیفراتیو دارد.

زانتوماتوز مغزی-تاندونی (CTX)
آب‌مروارید و قطعه قدامی

یک بیماری نادر ذخیره‌ای لیپید با وراثت اتوزومال مغلوب که در اثر جهش در ژن CYP27A1 و کمبود آنزیم استرول 27-هیدروکسیلاز ایجاد می‌شود. این نقص منجر به اختلال در سنتز اسیدهای صفراوی و تجمع کلستانول در مغز، تاندون‌ها و عدسی چشم می‌گردد.

زخم محیطی ناشی از لنز تماسی (CLPU)
قرنیه و چشم خارجی

زخم محیطی ناشی از لنز تماسی (CLPU) یک نفوذ التهابی-ایمنی غیرعفونی قرنیه است که در ارتباط با استفاده از لنز تماسی در ناحیه محیطی قرنیه رخ می‌دهد. این وضعیت بر پایه پاسخ میزبان به اجزای باکتریایی مانند استافیلوکوکوس اورئوس شکل می‌گیرد و مدیریت آن شامل افتراق از کراتیت میکروبی، قطع لنز تماسی، قطره چشمی آنتی‌بیوتیک و استروئید با غلظت پایین به‌صورت نظام‌مند شرح داده می‌شود.

زخم مورن
قرنیه و چشم خارجی

زخم مورن (زخم قرنیه‌ای خورنده) یک زخم قرنیه محیطی خودایمنی با علت ناشناخته است که در امتداد لیمبوس قرنیه پیشرفت می‌کند. مشخصه آن زخم قوسی شکل با لبه‌های زیرمینی (undermined edges) است و صلبیه درگیر نمی‌شود. تصور می‌شود واکنش خودایمنی علیه کالگرانولین C در استرومای قرنیه در پاتوژنز نقش داشته باشد.

زمان شکست لایه اشکی (BUT) (تست زمان شکست لایه اشکی)
سایر

آزمایشی که زمان حفظ پلک باز پس از رنگ‌آمیزی فلورسئین را اندازه‌گیری کرده و پایداری لایه اشکی را ارزیابی می‌کند. این آزمایش اصلی برای تشخیص خشکی چشم است و مستقیماً به طبقه‌بندی زیرگروه‌ها بر اساس الگوی شکست (break-up pattern) و درمان لایه‌ای (TFOT) مرتبط است.

زمان مراجعه به پزشک هنگام مشاهده مگس‌پران
سایر

علل مگس‌پران (دیدن اجسام شناور در جلوی چشم)، تفاوت بین مگس‌پران فیزیولوژیک و پاتولوژیک، علائم هشداردهنده برای مراجعه به پزشک، معاینات و درمان‌های چشم پزشکی را توضیح می‌دهد.

زونول‌های بلند قدامی (Long Anterior Zonules)
آب‌مروارید و قطعه قدامی

یک تغییر آناتومیک که در آن زونول‌ها فراتر از محل اتصال طبیعی به استوای عدسی به سمت جلو کشیده می‌شوند. شیوع تخمینی حدود ۲٪ است. با سندرم پراکندگی رنگدانه، گلوکوم زاویه بسته و خطر عوارض جراحی آب مروارید مرتبط است.